Tashaki Miyaki, een vreemde Aziatische naam voor een band, maar ze maken gewoon muziek in Amerika. Los Angeles om precies te zijn. En het soort muziek wat ze maken is ook heel Westers. Een echte indie-pop band die met hun debuut The Dream uit 2017 al aardig wat buzz creëerden in de indie-scene en dit jaar terug is met de tweede worp genaamd Castaway.

Tashaki Miyaki bestaat uit het drietal Paige Stark (lead vocals), Luke Paquin (gitaar) en Sandi Denton (bass). Tevens komt de productie van Castaway op naam van Stark, die ook al The Dream produceerde. Het resulteert in een indie-pop plaat die je niet mag missen. Het talent van de leden en de kwaliteit van de nummers zijn zo goed dat het makkelijk meedingt in de hogere regio’s van de indie-scene.

Het eerst wat mij meteen opvalt is de kabbelende en laid-back geluid wat op Castaway te horen is. Dit is dromerige muziek die je absoluut niet overal en nergens zomaar op kan zetten. Het vergt aandacht en geduld om dit album op waarde te schatten. Zodra je eenmaal een rustige omgeving hebt gevonden en je aandachtig Castaway beluistert dan komen er allemaal pareltjes bovendrijven. Tekenen dat dit een uitstekend album is.

Een voorbeeld van dat kalme vaarwater is het nummer Comedown. De melodielijnen zijn zo zwoel en warm dat het onmogelijk is dat je hier niet wordt door gegrepen. En datzelfde geldt voor nummers als I Feel Fine en Wasting Time. Dit zijn de pieken van Castaway, maar daar doe ik eigenlijk de andere nummers mee tekort. Want het is 47 minuten vol genieten van de dromerige en warrige klanken.

Ondanks dat de nummers van Castaway je direct pakken zit er genoeg rek in deze plaat. Elke nieuwe beluistering hoor ik weer nieuwe interessante details, wat de houdbaarheid strekt. Daarnaast is de melancholische stem van Paige Stark om door een ringetje te halen en tilt Castaway naar een nog hoger niveau.

Dat is aardig wat positiviteit over Tashaki Miyaki. Niets op aan te merken? Eigenlijk niet nee. Tsja, het is niet even muziek wat je op zet, maar heeft duidelijk een goede koptelefoon, rustige omgeving en veel aandacht nodig. Maar dat geldt voor de meeste kwalitatieve “goede” muziek. Tashaki Miyaki heeft er een fan bij en ze sluiten Castaway perfect af met Good Times. Met scheurende gitaren en een fantastisch outro. De vraag die Stark stelt waar de goede tijden zijn is simpel te beantwoorden: bij dit album, Castaway.

Uitgebracht op Metropolis Records