Als je op Metacritic op plek vijf staat met een scoren van 91 punten dan doe je ongetwijfeld iets goed. Voor wie Metacritic niet kent, het is hét verzamelplatform voor albumrecensies van allerlei muziek websites. En dat Wolf Alice zo hoog staat in de 2021 lijst is niet heel verwonderlijk. Daar kom je al gauw genoeg achter als je Blue Weekend een keer draait.

Ellie Rowsell is de lead zangeres en creatieve brein achter Wolf Alice. De Britse band bestaande uit een totaal van vier leden wonnen in het verleden met hun platen verschillende prijzen. Grammy nominaties, Mercury prijzen noem het maar op. We hebben hier niet met een gekunsteld alternatief indie-bandje te maken. Nee, dit gaat veel verder.

Dat hoor je aan Blue Weekend. De nummers zijn uitstekend vervaardigd, een tikkeltje eigenzinnig en liggen vooral lekker in het gehoor. De omschrijving van alternatieve rock band past het best bij Wolf Alice. Ze weten het op deze plaat wel goed te variëren. Rustpunten zoals How Can I Make It OK? wisselen zich af met excentrieke uptempo indie-tracks zoals Delicious Things en Smile.

Uitschieter moet wel single The Last Man on Earth zijn. Inleidend met pianoklanken en zwoele stem van Ellie Rowsell transformeert het naar een episch einde. Een nummer die je nog lang bij zal blijven en dat zeer sterk geproduceerd is. Het zijn dit soort tracks die Blue Weekend onvergetelijk maken en volkomen begrijpelijk dat de luisteraar hier massaal voor valt.

Alhoewel ik mij prima heb vermaakt met deze plaat valt er wel wat op te merken. Het is puur persoonlijke smaak, maar naar mijn mening is een nummer als Play the Greatest Hits overbodig. Te schreeuwerig en te chaotisch. Met mijn muziekachtergrond valt dit kritiekpuntje wel te begrijpen. Chaotische muziek laat ik doelbewust snel aan mij voorbij gaan en vermijd ik wanneer het kan. Dat Wolf Alice hiervoor kiest is ook opmerkelijk, want ik vind het totaal niet passen tussen de rest van Blue Weekend. De variatie schiet hierin iets te ver door.

Maar dat mag de pret niet drukken. Wolf Alice weet met Blue Weekend opnieuw een wonderbaarlijk stuk kunstwerk aan de man te brengen. Zelf gaven ze aan dat ze tijdens de productie voor een paar struikelblokken kwamen te staan. Blue Weekend was dus gezegd geen makkelijk proces. Maar die pijn en moeite betaalt zich dubbel en dwars uit. We hebben hier te maken met een van de beste alternatieve rock platen van 2021. Een bold statement, maar de muziek spreekt hier voor zich. En heel duidelijk.

Uitgebracht op RCA Records

MuziekMuziek