Toen het tweede album Undesireable (2018) van Becky Warren uitkwam was het de bedoeling dat er intensief zou worden opgetreden. Dat dat niet doorging was te wijten aan een depressieve periode die Warren doormaakte. Het zou uiteindelijk 16 maanden duren voordat ze zich er helemaal doorheen wist te worstelen. Het resultaat is The Sick Season geworden. Je zou overigens denken dat Corona er iets mee te maken heeft, maar niets van dat alles.

Voor Becky’s debuutalbum War Surplus (2016) was het thema veteranen. Met Undesirable (2018) was het thema daklozen. Voor het thema van haar derde album had ze van te voren visioenen waarover de plaat zou gaan. Het waren vreemd genoeg visioenen over andere mensen en niet over Becky zelf. Door haar depressie van 16 maanden verliet ze sporadisch haar eigen huis in Nashville, maar werkte uiteindelijk wel toe naar een nieuwe plaat. En het thema werd dan ook geheel logisch over haar eigen geestelijke toestand.

Op The Sick Season kijkt ze met een snik en lach terug op deze periode. Alhoewel haar teksten over de depressies gaan is The Sick Season muzikale een continu├»teit van Warren’s eerste twee albums. Het rockt allemaal lekker weg zoals we van Warren gewend zijn. Scheurende gitaren en de grauwe stem van Warren zijn een lust voor het oor. Misschien missen er echte toppers zoals Dive Bar Sweetheart en The Drake Motel, maar er is genoeg inspiratie te vinden binnen het gekozen concept van Warren.

Dat The Sick Season juist op dit moment is uitgekomen is pure toeval. Toch is het, natuurlijk, relevanter dan ooit. Letterlijk de hele wereld worstelt met Corona en veel mensen vallen in depressies en andere ziektes. Dat maakt The Sick Season een album die de luisteraar juist verlicht. Een boodschap dat we er niet alleen voor staan en dat iedereen zo zijn of haar problemen heeft.

Becky Warren is nog redelijk onbekend bij het grote publiek, maar heeft desondanks genoeg publiciteit gekregen voor haar eerste twee albums. Bekende bladen zoals Rolling Stone en No Depression waren meer dan lovend. En terecht. Hoe Warren een thema zoals Amerikaanse veteranen om kan zetten naar muziek is creatief, doordacht en indrukwekkend.

Met The Sick Season doet ze dat weer en slaagt daar perfect in. Het album is stilletjes in oktober uitgekomen met weinig bombarie. Wat de reden daarvan is begrijp ik niet helemaal. Misschien toch deze zware periode sterk doorkomen. Wat Warren in ieder geval voor elkaar heeft gekregen is dat ze weer een sterk aantal nummers aan haar discografie kan toevoegen. The Sick Season is een introspectieve plaat geworden met een Becky Warren die hopelijk haar depressiviteit voorbij is en met een gezonde kijk de toekomst tegemoet gaat.