Mainstream country ster Blake Shelton zei in een recent interview: “wie luistert er nog naar oude country muziek?” Een zwaar statement waarmee hij aantoont dat het niet goed gesteld is met country muziek anno 2021. Alan Jackson verwoord dit probleem heel goed op zijn nieuwe plaat Where Have You Gone. Natuurlijk is country muziek van vroeger niet helemaal verdwenen, alleen je moet goed zoeken. Je begeeft je dan al gauw in de alternatieve country scene met artiesten zoals Colter Wall, Jesse Daniel en Charlie Marie. Blake Shelton gaat op zijn 12e plaat lekker verder met hetzelfde format wat hij altijd al heeft gebruikt.

Dat betekent dat hij als mainstream country artiest zich weinig aantrekt van de kritieken. Andere country artiesten zoals Thomas Rhett en Florida Georgia Line doen dat wel en brengen nog enigszins country terug naar de roots. Niet Blake Shelton. Met Body Language horen we niet veel country terug en misschien is dat ook wel beter. Er blijkt nog steeds een grote markt te zijn voor dit soort country muziek en Blake Shelton heeft inmiddels zijn streepjes in deze tak meer dan verdiend.

Body Language is vrijwel een vrolijke en opgetogen plaat. Als je country muziek een beetje volgt op social media ontkom je er niet aan dat Blake Shelton weer gelukkig is in de liefde. Met pop ster Gwen Stefani wel te verstaan. Het nummer Happy Anywhere (met Stefani) werd een enorme hit, alhoewel Stefani met haar vocals wel naar de achtergrond wordt gedrukt. De ster is en blijft immers Blake Shelton op Body Language.

Alle nummers op Body Language worden geschreven door vakkundige liedjesschrijvers uit Nashville en omstreken. Stefani heeft Shelton geprobeerd om hem in de pen te krijgen, maar dat is dus niet gelukt. Noem het laksheid, noem het de weg van de minste weerstand. De nummers op Body Language zijn wel uitstekend uitgekozen.

Word je helemaal overdonderd door Body Language? Eigenlijk, niet echt. Het is gewoon weer een Blake Shelton album die doet wat het moet doen. De fans van het eerste uur kunnen tevreden zijn met het resultaat. En diegene die naar Alan Jackson, Travis Tritt en George Strait luisteren kunnen het haten. Zo zal er altijd die verdeeldheid blijven.

Body Language gaat het ongetwijfeld goed in de Billboard Charts doen. Een nummer als Minimum Wage staat hoog en Happy Anywhere met Gwen Stefani was zelfs een nummer-1 hit. Het succes van Blake Shelton houdt dus nog aan en hij wint aan populariteit. En je moet het hem toch nageven, na 12 albums nog steeds kwaliteit leveren is knap. Alhoewel ik vind dat je als zo’n grote ster toch zelf in de pen mag klimmen. Al is het maar voor 1 of 2 nummers. Misschien dat zijn vriendin Stefani hem de komende jaren kan overhalen. Dat zou voor zeer mooie muziek kunnen zorgen. (Ten Point Productions)