Elijah Ocean laat er geen gras over groeien. Kwam zijn vierde plaat Back to the Lander eind vorig jaar uit, nu is het al weer tijd voor een nieuw album genaamd Blue Jeans and Barstools. Elijah Ocean staat inmiddels bekend om een artiest die dicht bij de kern van country muziek blijft. Dat is met Blue Jeans and Barstools niet anders.

Ocean groeide op in de staat Maine, het groene hart van Amerika. Na zijn tienerjaren wilde hij meer zien dan alleen bossen en het wild en vertrok naar de stad New York om muziek te maken. Dat resulteerde in 2012 in zijn debuutplaat Tumble & Fall. Sindsdien blijft hij productief met albums maken en touren. Zo trad hij op met opkomende artiesten als Zephaniah OHara en Micheala Anne, maar ook bekendere artiesten zoals Dale Watson en Charlie Crockett. Ocean speelt veel shows gedurende het jaar. Met of zonder gastartiesten, de zalen raken uitverkocht.

Maar optreden staat door het Corona virus nu even stil en Elijah Ocean had daardoor genoeg tijd gehad om te werken aan zijn vijfde plaat. Blue Jeans and Barstools werd opgenomen in zijn eigen huisstudio bij zijn ouders in Maine. Het is een knap staaltje country muziek geworden wat Elijah Ocean hier laat horen.

Qua songteksten schiet het alle kanten op. Zo komen we Ocean tegen in honky tonks en doet hij zich voor als een outlaw artiest. Daarnaast speelt hij zijn rol in Las Vegas en schuwt het niet om de tegenhanger van de vroegere Nashville Sound te benoemen, The Bakersfield Sound. Dit alles verpakt in prachtige country muziek. De pedal steel gitaren vliegen je om de oren en is de meest aanwezige factor op de plaat.

Bij een eerste beluistering van Blue Jeans and Barstools zag ik nog niet echt de schoonheid en authenticiteit in van de muziek. Maar de afgelopen dagen heb ik intensief en aandachtig geluisterd. Er ontvouwde zich opeens prachtige nummers zoals Honky Tonkin’ Again, I Left My One Spot (Back at the 5 Spot) en Bring Back That Bakersfield Sound.

Alhoewel ik moet toegeven dat de stem van Elijah Ocean niet heel bijzonder is. Het is redelijk generiek, wat vlak en onderscheidt zich niet van andere country artiesten. Ik hoor er een beetje Dwight Yoakam in, die ik overigens ook niet zo’n bijzondere stem vind hebben. Desondanks maken de teksten en de muzikale omlijsting op Blue Jeans and Barstools alles goed.

Om dit album in mijn toplijst van 2020 te zetten gaat wat ver, maar er zijn absoluut pareltjes te vinden. Daarnaast heb ik door het beluisteren van Blue Jeans and Barstools serieus de behoefte om zijn eerdere platen weer op te zetten. We hebben hier met een artiest te maken die trouw blijft aan het country genre. Iets wat ik zeer waardeer en alleen maar kan toejuichen. Het zal geen duizenden mensen trekken, maar de muziek komt uit het hart met een grote knipoog naar het verleden. Heel mooi.