Een ding wordt wel duidelijk na het luisteren van de nieuwe plaat van James McMurtry. Dit is kwalitatief erg sterke Americana muziek. Zo’n soort Americana die je elk moment van de dag op kan zetten en niet gaat vervelen. Het is zelfs uitermate geschikt voor alle seizoenen. Zomer, herfst, winter en lente, The Horses and the Hounds is een album geschikt voor elk moment.

James McMurtry komt niet zomaar met deze nieuwe plaat aanwaaien. Wat voorafgaat is een rijke muziek carrière die startte in de jaren tachtig van vorige eeuw. Zijn albums zijn vooral bekend bij een groot Amerikaans publiek. Door de jaren heen heeft McMurtry zijn oeuvre opgebouwd met sterke albums. Kwaliteit staat voorop bij deze Americana artiest.

McCurtry krijgt dan ook veel positieve lofzang van andere artiesten. Grote Americana artiesten zoals Jason Isbell en John Mellencamp hebben niets anders dan verlichtende bewoordingen over voor deze man. Daarnaast werkt James McCurtry samen met alleen maar de beste uit het vak. Voor The Horses and the Hounds is dan ook legendarische producer Ross Hogarth aangetrokken.

Je merkt en hoort het aan deze plaat. Hoe simpel en makkelijk de nummers op een Americana bedje aan je voorbij komen is ongekend. Het is duidelijk dat James McMurtry kwaliteit hoog in het vaandel heeft staan. De nummers vliegen voorbij en er staat geen misser op. Dat komt natuurlijk op het conto van McMurtry te staan, maar ook producer Hogarth en gitarist David Grissom (John Mellencamp, The Chicks) mogen genoemd worden en dragen meer dan behoorlijk bij.

Het blijft mij altijd verbazen dat sommige artiesten zo laat in hun muziek carrière zulke goede platen kunnen produceren. Eerder dit jaar gebeurde dat bijvoorbeeld ook al met David Crosby’s For Free. Het is alsof ze een nieuwe inspiratiebron vinden die niet uitgeput raakt. Dat geldt dus ook voor The Horses and the Hounds. De strakke gitaarlijnen, het ietwat rauwe stemgeluid van McMurtry en de kwaliteit van de nummers an sich stralen op hun top.

Ik kan dan ook geen oneffenheden vinden op The Horses and the Hounds. Alles klinkt af met een strakke en nette productie. Met James McMurtry was ik eerder niet bekend, maar met deze plaat heeft hij mij helemaal om. Dit nodigt zonder meer uit om eerdere platen op te pakken. En als ik een snel rondje maak en kijk naar de recensies belooft dat wat te worden. Maar voor nu gaat de aandacht uit naar The Horses and the Hounds, want voor iedere Americana luisteraar is er dit jaar geen betere Americana plaat te verkrijgen.

Uitgebracht op New West Records

MuziekMuziek