Introductie

Hank “Hiram” Williams is geboren op 17 september 1923. Hij was het derde en laatste kind van Lon en Lilly Williams. Lon en Lily’s eerste kind overleed kort na de geboorte. Het tweede kind was Hank’s zus Irene. Vanaf zijn jongere jaren had Hank veel last van rugklachten. De pijn droeg hij zijn hele leven mee. Vader Lon verliet het gezin toen Hank nog jong was. Het missen van een vader zorgde voor veel verdriet en isoleerde Hank. Ook iets wat hij zijn hele leven als pijn meedroeg.

Hank’s jeugd speelde zich af in Georgiana, Alabama waar hij gitaar leerde spelen en de weg vrij maakte voor een carrière in de muziek. Hij deed vooral ervaring op in de straten van Georgiana omdat ze thuis geen muziek konden veroorloven. In 1937 verhuisde de familie naar Montgomery, Alabama.

Het begin van de muziekcarrière van Hank Williams had hoogte- en dieptepunten. Hij werd steeds meer bekend in en rondom Alabama, maar had moeite om goede liedjes te schrijven. Persoonlijke problemen zoals alcoholmisbruik hielp ook niet mee.

Uiteindelijk in 1947 lukte het Hank om met het nummer Move It On Over zijn eerste hit te scoren. Op 7 augustus 1948 werd hij uitgenodigd voor de Lousiana Hayride show in Shreveport. Zijn eerste optreden bij de beroemde Grand Ole Opry was 11 juni 1949. Tegen die tijd was hij een bekende artiest in heel Amerika met hits zoals Lovesick Blues en Mansion on the Hill.

Mansion on the Hill

The Drifting Cowboys was Hank William’s band en wisselden vaak gedurende de jaren. Bekende musici die onderdeel waren van The Drifting Cowboys waren Don Helms (pedal steel), Jerry Rivers (fiddle) en Bob McNett (gitaar).

Hank Williams had naast zijn normale optreden ook een alter ego genaamd Luke the Drifter. Het waren voornamelijk voordrachten en gesproken teksten zoals Pictures from Life’s Other Side. Don Helms was er van overtuigd dat Hank meer passie had voor zijn voordrachten dan zijn normale optredens. Commercieel gezien was het geen succes, omdat er geen interesse was in gesproken woord binnen country muziek.

Na optredens voor de Grand Ole Opry explodeerde de bekendheid van Hank door heel het land. Latere hits zoals Cold Cold Heart, Dear John, Hey Good Lookin’ en Jambalaya (On the Bayou) zorgden voor roem en faam. Desalniettemin was dit niet goed genoeg voor Hank. Hij kon niet omgaan met de pijn die hij meedroeg van het leven die hij leidde. Op 1 januari 1953 overleed hij achterin een auto rijdend naar een concert.

Audrey Williams

Eén van de grootste invloeden op het leven van Hank was ongetwijfeld Audrey Mae Sheppard, later Audrey Williams. Ze was geboren in 1923 in Pike Country, Alabama. Hank ontmoette Audrey tijdens een show in Bank, Alabama in 1943 vlakbij Pike County. Toen ze elkaar ontmoette had ze sterk het gevoel dat Hank ooit voor de Grand Ole Opry zou spelen. Audrey had een gevoel om talent te spotten in andere mensen. Ze had duidelijk gelijk over Hank Williams. Het was het begin van een turbulente relatie.

Audrey Williams was een sterke vrouw die nergens voor terugdeinsde. Ze was materialistisch en kocht graag dure spullen. Er waren gelijkenissen met Hank’s moeder Lillie en misschien was dat de reden dat Hank viel voor Audrey. Desalniettemin wilde ze elk aspect van Hank’s leven controleren. Iets waar hij niet mee om kon gaan.

Audrey had de ambitie om muziekartiest te worden. Hank carrière was een goede opstap voor dat geloof. Alhoewel het enige probleem was dat ze niet kon zingen. Ze bleef erin geloven en produceerde muziek die het niet haalde in de muziekcharts. Hank kon het niet aanzien.

Maar Hank had zijn eigen demonen met veel drank- en drugsmisbruik. Audrey was niet sterk genoeg om dat probleem te verhelpen. Het bleef een constant probleem gedurende Hank’s leven. De drank maakte Hank onbetrouwbaar en agressief naar Audrey toe. In juni 1952 scheidden de twee en Hank trouwde met de jonge Billie Jean. Wat overigens niet lang duurde.

Op 26 mei 1949 werd Randall Hank geboren. Later bekend als Hank Williams junior. Het was één van de weinige hoogtepunten van het leven van Hank Williams.

Na de dood van Hank Williams in 1953 leefde Audrey een eenzaam leven. In haar laatste jaren dronk ze veel en gebruikte veel drugs. Net zoals Hank Williams eens voorspelde en zei tegen haar: “Je gaat hetzelfde leven leven, precies zoals die van mij”. Audrey Williams Ma Sheppard overleed op 4 november 1975.

Muzikale invloeden

Toen Hank 11 jaar oud was in 1934 trad hij al vaak op in de straten van Georgiana. Gedurende deze periode ontmoette hij een zwarte straat muzikant genaamd Rufus Payne. Mensen noemde hem “Tee-Tot” omdat hij thee met alcohol dronk. Tee-Tot was een bluesman en speelde veel blues muziek op straat. Veel mensen wilden alleen zijn muziek horen, maar Hank wilde leren van hem. Dat is hoe Hank gitaar leerde spelen, maar meer belangrijk: alles over het leven.

Hank was in zijn jongere jaren een erg verlegen jongetje. Tee-Tot gaf hem het zelfvertrouwen om dit te verhelpen. Hank werd veel meer open naar nieuwe mensen toe. Een karakteristiek die nodig was voor een bekende country artiest.

De eerste grote hit voor Hank Williams was Move It On Over in 1947. Je hoort veel blues in dit nummer. Later zouden mensen argumenteren dat Tee-Tot één van de grote invloeden was op Hank’s blues geluid. Hank heeft dit overigens nooit bevestigd.

Je zou verwachten dat grote country sterren van die tijd zoals Jimmie Rodgers een grote invloed zouden zijn op Hank Williams. Maar de familie kon geen muziek veroorloven en daardoor nam hij veel muziek op in de straten van Georgiana.

In 1938 luisterde Hank voor het eerst naar Roy Acuff. Het werd duidelijk dat je met hillbilly muziek aardig wat geld kon verdienen en landelijk bekend kon worden. Roy Acuff was daarvan het perfecte voorbeeld met diepe en emotionele songteksten, warme stem en prachtige nummers. Acuff maakte hillbilly muziek bekend. Acuff werd uiteindelijk Hank’s uitgever en ze werden goede vrienden. Alhoewel Acuff Hank’s drankgebruik verachtte. Op een keer zei hij tegen Hank: “Je hebt een miljoenen stem, maar een brein van tien cent ”. Elk concert dat Hank speelde bevatte een Roy Acuff cover. Dat is uiteindelijk hoe groot de invloed was van Acuff op Hank.

Verslavingen

Het is algemeen bekend dat Hank Williams een drankprobleem had. He begon met drinken op 11-jarige leeftijd en zou één van de ergste demonen worden de rest van zijn leven. Hij had een zwak voor alcohol. Misschien door de pijn in zijn rug, maar waarschijnlijk door het leven zelf.

Hank werd in 1945 voor het eerst behandeld voor zijn drankprobleem. Het had nauwelijks effect. Na een paar weken droog staan werd het moeilijk en begon hij weer te drinken. Zijn vrouw Audrey zei ooit eens als het niet voor haar was, was er geen Hank Williams zoals we hem nu kennen.

In 1949 ontstond er een andere verslaving. Om het veelvuldig touren en gebrek aan slaap met The Drifting Cowboys te verzachten begon Hank met Benzedrine (eerste drugs met amfetamine). In 1951 begon hij met chloral hydrate. Een dodelijke combinatie met drank. The Drifting Cowboys konden het niet aanzien en verachtte de levensstijl van Hank.

Hank wist dat met al zijn verslavingen dat hij niet zijn volledige potentieel haalde. Het morele kompas was daar, maar niet in de juiste richting. Merendeel van de tijd was Hank dronken, had agressieve blackouts en was niet te vertrouwen naar andere mensen toe. Maar zijn publiek had er lak aan. Zij vonden dat Hank het recht had op zijn verslavingen. Bovendien was hij de grote country ster.

De pijn in zijn rug, persoonlijke problemen en het touren zorgde er voor dat hij meer dronk dan ooit. In 1951 besloot hij zichzelf te laten opnemen in een verslavingscentrum. Maar hij werd snel ontslagen. De artsen vonden dat hij geen probleem had, maar een regelmatige drinker was. De reden was dat hij makkelijk weken van de drank af kon blijven. Misschien was dat wat Hank wilde horen, maar diep in zijn hart wist hij beter.

Het opmerkelijke van dit alles was dat Hank nooit bij een opnamesessie afwezig was. Hij was erg productief en nam soms 4 nummers op in 30 minuten.

Maar meer belangrijk was dat het leven van Hank nooit stabiel was. Niet als een artiest en zeker niet zijn persoonlijke leven. De alcohol en drugs waren gewoonweg een ontsnapping. Om de pijn te onderdrukken en vergeten. Het had hem in zijn macht en hij betaalde daar zijn leven mee.

Bekende nummers

Hank Williams heeft veel top tien nummers geproduceerd gedurende zijn carrière. Nummers zoals Lovesick Blues, Jambalaya (On the Bayou), Cold Cold Heart en Hey Good Lookin’ zijn een kleine greep uit zijn discografie. Het begon overigens met Back Ache Blues. Een nummer over zijn fysieke ongemakken waar hij zijn hele leven last van had.

Honky Tonkin’
Hank ontving zijn eerste salaris van het nummer Honky Tonkin’. Aangemoedigd door het succes van Honky Tonkin’ tekende Hank bij MGM Records. Het nummer kwam uit in 1947 op MGM Records, maar was eerder geproduceerd op het Sterling Label. Honky Tonkin’ was ook het eerste nummer waar hij met producer Fred Rose samenwerkte. Fred Rose produceerde later veel hits voor Hank.

Honky Tonkin’

Move It On Over
De eerste grote hit voor Hank Williams was Move It On Over uitgebracht op 6 juni 1947. Na twee maanden werd het Hank’s eerste Billboard nummer 1 hit. Het nummer heeft zijn wortels in blues muziek en er gaan geruchten dat Tee-Tot, Hank’s muzikale mentor in zijn jeugd, de grootse invloed was. Het nummer mag blues zijn, maar de songteksten zijn puur Hank Williams: recht vanuit het hart.

Move It On Over

Lovesick Blues
In 1948 werd Lovesick Blues een andere hit voor Hank. Dit nummer betekende nationale maar ook internationale bekendheid. Voordat het richting de top van de charts schoot speelde Hank Lovesick Blues het al tijdens zijn concerten. Producer Fred Rose zag echter niets speciaals in het nummer en gaf niet veel aandacht tijdens het produceren ervan. Voor Hank was het een hit or miss. Als Lovesick Blues geen succes zou worden zou hij wat anders gaan doen. Hij zei hierover: “Als dit nummer het niet maakt overweeg ik serieus uit de muziekindustrie te stappen”.

Lovesick Blues

Wedding Bells
Wedding Bells kwam met Lovesick Blues. Uitgebracht begin mei 1949, twee maanden vóór Lovesick Blues, bracht Wedding Bells het tot nummer twee van de Billboard charts. Beide nummers zouden de rest van het jaar aan de top van de charts staan.

https://www.youtube.com/watch?v=9v_xkHnIRqk
Wedding Bells

Cold Cold Heart
Het constante touren maakte Hank moe, zwak en was schadelijk aan zijn gezondheid. Hij zat steeds aan de drank en was geen persoon om mee te leven. Zijn vrouw Audrey Williams kapte alles af wat betreft de muziekcarrière van Hank, maar belangrijker haar liefde voor hem. Alleen het geld bleef belangrijk voor Audrey. Resultaat was Cold Cold Heart uitgebracht in 1951. Audrey heeft altijd ontkent dat het nummer over haar ging.

Cold Cold Heart

De dood van Hank Williams

Hank Williams overleed 1 januari 1953 op de achterbank van een auto. Ze waren vanuit Montgomery naar Canton voor een paar nieuwjaar shows. De uiteindelijke oorzaak van Hank’s dood blijft onbekend. Er wordt gespeculeerd dat het de combinatie van drank en chloral hydrate was. Sommige zeggen dat het zijn zwakke hart en depressies waren en dat zijn dood er al maanden aan zat te komen.

Op zondag 4 januari 1953 werd Hank Williams begraven. De begrafenis werd door zo’n 20000 mensen bijgewoond. Verschillende artiesten zoals Ernest Tubb, June Carter, Bill Monroe en Roy Acuff waren aanwezig en zongen verschillende gospel nummers.

De dood van Hank Williams had een grote impact in de wereld van country muziek. Hij liet country muziek een grote erfenis achter met zijn nummers. Nummers zoals I Saw the Light, Lovesick Blues en (I Heard That) Lonesome Whistle zullen nooit vergeten worden.

I Saw the Light

Het leven na Hank Williams

Na de dood van Hank Williams, was Audrey Williams één van de velen die Hank meer dood had dan levend. Ze stuurde de zus van Hank Irene een brief waarin ze zei dat Hank niet om kon gaan met de liefde die hij had voor haar. En dat dat uiteindelijk zijn dood werd. Als ze zo zwak zou zijn als Hank zou ze hetzelfde pad volgen als hem.

De muziek van Hank Williams was na zijn leven meer populairder dan ooit. Kaw-Liga werd het beste verkochte nummer uit 1953 en Your Cheatin’ Heart maakte het ook in de hitlijsten. In de jaren 50 werden volledige albums steeds populairder. Vóór deze tijd werden er alleen singles uitgebracht. Hank’s label MGM Record zag veel potentie in LP’s en bracht honderden compilatie albums uit van de discografie van Hank.

Kaw-Liga

Fred Rose was meer dan een producer voor Hank. Naast uitgever en producer was Rose ook een mentor. Hij geloofde in Hank in een vroeg stadium en was er voor hem tot het einde van zijn leven. Fred Rose overleed drie maanden na Hank’s moeder Lilly op 1 december 1954.

Audrey Williams nam het meeste geld van Hank na zijn dood. Maar het werd snel genoeg uitgegeven. Op 4 november 1975 overleed Audrey aan hartfalen. Ze werd 52 jaar.

Hank Williams junior werd een ster op zichzelf. In het begin van zijn muziekcarrière had hij nog enige moeite om zijn weg te vinden. Zijn moeder Audrey Williams had veel invloed op hem als moeder en manager. Maar na zijn 18-jarige verjaardag verliet hij Audrey en maakte muziek die hij wilde maken. Waylon Jennings werd een mentor voor hem en hielp hem met het vinden van een eigen stijl. De muziek van junior leek niets op die van zijn vader en had wortels in Southern Rock met band zoals Lynyrd Skynyrd en The Marshall Tucker Band.

Hank Williams liet geen brieven of iets dergelijks na. Ondanks zijn populariteit onder grote groep mensen, waren het mensen die dicht bij hem stonden die hem nauwelijks kenden. De drank en drugs vervreemden hem van de wereld. Hij kon niet omgaan met de roem. Desalniettemin gaf hij de wereld zijn diepste gevoelens verpakt in muziek die we nooit zullen vergeten.