We gaan voor deze special terug naar begin jaren 60. Country muziek had zijn momentum verloren aan de rock en roll, maar er waren country artiesten zoals Patsy Cline die country muziek levend hielden. Zo werd Nashville het nieuwe epicentrum van country muziek met producers zoals Owen Bradley en Chet Atkins die country met pop vermengden.

Het eerste succes album van Patsy Cline was Showcase die in 1961 werd uitgebracht onder het label Decca. De producer was Owen Bradley die in de jaren 60 en 70 een van de bekendste Nasville producers zou worden. Showcase is het perfecte voorbeeld van The Nashville Sound. Met de zoete instrumentatie en achtergrondkoortjes zou Showcase aan het begin staan van een nieuw genre: country vermengd met pop, The Nashville Sound.

Patsy Cline heeft veel moeite moeten doen om haar carrière in de muziek tot een succes te maken. Begonnen in de jaren 50 op het Four Star Label kwam haar carrière maar niet van de grond. Totdat ze onder contract kwam te staan bij Decca Records en lid werd van de Grand Ole Opry.

Patsy Cline - Showcase album cover

Alhoewel Patsy Cline in eerste instantie niets van de pop Nashville Sound moest hebben ging ze uiteindelijk overstag. Cline schreef haar nummers niet zelf, maar liet dat aan anderen over. Producer Owen Bradley wist daar wel raad mee en koos voor Showcase naar mijn mening stuk voor stuk geweldige nummers uit.

De eerste single van Showcase was I Fall to Pieces, geschreven door Harlan Howard en Hank Cochran. Met haar zwoele stem en de zoete productie van Owen Bradley haalde het nummer het tot de top van de Billboard country charts. Het was het startsein van een mogelijk geweldige carrière in de spotlights.

Zo koos Bradley voor onder andere Crazy, een nummer geschreven door Willie Nelson en tevens tweede single van Showcase. Ook hier horen we een sentimentele Cline die met haar zwoele stem wel raad weet met Willie’s nummer. Crazy zou uiteindelijk naar nummer twee stijgen in de Billboard country charts.

Maar ook de oude klassiekers worden op Showcase niet vergeten. Merle Haggard zei ooit is in een interview dat iemand die niet van Bob Wills zijn muziek hield, maar beter niet verder tegen hem kon praten. Ook Cline is Bob Wills niet vergeten en doet een cover van het machtige San Antonio Rose op de plaat. En het blijft ongelofelijk dat de originele versie van Bob Wills, en die van Cline, tegenwoordig nog steeds staan als een huis.

Walkin’ After Midnight is een popnummer met invloeden van jazz en blues. Het nummer zou in de jaren 50 Cline’s eerste echte top tien hit worden, nog voordat het op Showcase zou verschijnen. Ze vond het nummer eigenlijk niets. Na een optreden van het nummer op de nationale televisie en de positieve reacties van het publiek veranderde ze van mening. Walkin’ After Midnight zou later met meer pop instrumentatie opgenomen worden voor Showcase.

Cline had een mooie toekomst voor zich met het succes van Showcase. Maar het zou niet lang duren. Ze had al voorgevoelens dat ze niet lang zou leven en stierf in 1963 op 30-jarige leeftijd bij een vliegtuigcrash. Desalniettemin laat Patsy Cline een erfenis achter die vandaag de dag nog steeds erg invloedrijk is op tal van country artiesten.

Met Showcase, en haar tweede album op Decca Sentimentally Yours (1962), horen we een gepassioneerde en bevlogen country artiest. Een artiest die veel te vroeg is overleden en ongetwijfeld veel meer in haar mars had. We moeten het doen met deze twee albums. Steeds als ik teruggrijp naar Patsy Cline haar muziek weet ik weer waarom country muziek zo magisch kan zijn.