Het zijn geweldige tijden voor liefhebbers van vrouwelijke stemmen in het indiegenre. Ik noem alleen al bands zoals The Belair Lip Bombs, Big Thief, Waxahatchee en Hurray For The Riff Raff. Frontvrouwen met krachtige stemmen, met ook nog eens een hele sterke ondersteunende band. Ratboys mag je toevoegen aan dit rijtje en ze laten van zich horen met Singin’ to an Empty Chair. Dit album kan zomaar een van je favorieten van het jaar worden.
Tot voor kort had ik nog nooit van Ratboys gehoord, maar het blijkt dat ze al best lang muziek maken. Onder leiding van frontvrouw Julia Steiner bestaat de band al sinds 2010 en debuteerde in 2015 met het album AOID. Ze brachten hun albums altijd uit op het niet heel bekende platenlabel Topshelf Records, maar voor Singin’ to an Empty Chair hebben ze het voor elkaar gekregen om samen te werken met het bekende New West Records.
Met als doel natuurlijk om nog meer fans voor zich te winnen. Ze hebben inmiddels een goede reputatie opgebouwd en weten best wat luisteraars te bereiken, maar Singin’ to an Empty Chair bevat alles om dat bereik nog groter te maken. En alhoewel het album bijna een uur duurt weten Ratboys zo’n lange tijd te boeien en zorgen ze ervoor dat je bij de les blijft. Dat bij de les blijven maken ze voor de luisteraar vanaf de eerste song geen probleem van.
Want wat de band laat horen op Singin’ to and Empty Chair is alles behalve saai en futloos. Ratboys tonen met dit nieuwe album hun energie en vooral het gave gitaargeweld heerst en geeft de songs een machtig mooi geluid mee. Met deze band uit Illinois is het menens indierock en ze verbergen zich geen moment. Ze kunnen herrie maken, maar het is wel hele prettige herrie. Echter zijn de songs redelijk melodieus gehouden waardoor het aangenaam luisteren is.
Ratboys produceerde het album samen met Chris Walla, tevens ervaren gitarist, en de band werkte eerder met hem op hun vorige album. Verander geen winnend team zullen ze hebben gedacht en dat pakt hier wederom goed uit. De songs klinken gelaagd geproduceerd, er is veel meer te horen dan alleen gitaren. Dat samen met de onweerstaanbare stem van Julia Steiner, ze kan soms fel uithalen, en je zit helemaal goed.
Gitaarbandjes genoeg tegenwoordig, maar Ratboys weten met Singin’ to an Empty zich te onderscheiden van de velen en kunnen wel eens een van de verrassingen van het jaar worden. Ze hebben al een aantal albums op hun naam staan, maar met New West zouden ze zomaar veel populairder kunnen gaan worden. Aan de kwaliteit van de songs zal het in ieder geval niet liggen, want het klinkt allemaal prima in orde en wat overtuigend zeg. Singin’ to an Empty Chair is dan ook helemaal geen lastig album, maar toegankelijk en perfect voor de fans van indierock.
