Brock Davis produceert met Nothing Lasts Forever een heel veilig Americana album waar heel weinig op aan te merken is. Vernieuwend allerminst, wel weer goed.

Mirah is al heel lang artiest, maar laat met Dedication een veelzijdig muzikale geluid horen waardoor het geen moment saai wordt.

Ondanks meer pop dan country toont Megan Moroney met Cloud 9 wel weer aan dat ze een fantastische artiest is van buitengewone klasse.

Iedereen mag er alles wat van vinden, maar ik vind dat Mumford & Sons met Prizefighter aantonen dat ze in grootse vorm zijn.

Sports is een indiepopband uit Oklahoma en maken met hun nieuwe titelloze album originele, creatieve en onderscheidende muziek om vrolijk van te worden.

Lucinda Williams laat met World’s Gone Wrong maar weer eens horen dat ze een van de beste artiesten van deze tijd is.