Het was niet heel lastig om Ghosts in the Garden te kiezen uit de massa’s nieuwe albums van dit moment. Gelukkig is het echt weer op gang gekomen en worden we iedere week weer verblijd met fantastische muziek. De reden waarom ik juist dit album kies, komt vooral door de staat van dienst van singer-songwriter Kris Delmhorst en met wie ze allemaal samenwerkten voor dit album.
Ik had tot voor kort nog nooit van Kris Delmhorst gehoord, maar wat ik heb begrepen is dat ze al meer dan twee decennia muziek maakt en dat helemaal niet onverdienstelijk doet. Naast dat ze een singer-songwriter is doet ze ook productiewerk voor andere artiesten en schrijft ze muziek voor andere mediavormen zoals televisie en films. En niet geheel onbelangrijk te vermelden is dat ze de vrouw is van singer-songwriter Jeffrey Foucault.
Dat Kris Delmhorst wat muziek kan maken, daar bestaat geen twijfel over. En dat is duidelijk te horen als je luistert naar Ghosts in the Garden. We horen op dit album prachtig rijk klinkende songs. Qua muzikale inkleuring klinkt het allemaal best sober, er zijn weinig uptempo songs te horen, maar het sobere heeft zo zijn charme en het is wel een hele prettige luisterervaring.
Maar de samenwerkingen dus, dat is wat dit album voor mij zo interessant maakt. Er doen aardig wat gast vocalisten van naam mee. Denk alleen al aan Anaïs Mitchell, je hoort haar tegenwoordig overal, helemaal niet erg. Maar ook andere bekende namen doen mee zoals Rose Cousins, Anna Tivel, Ana Egge, Taylor Ashton, Rachel Baiman, Jabe Beyer en uiteraard partner Jeffrey Foucault.
Niet alleen deze namen maken indruk op Ghosts in the Garden. Kris Delmhorst heeft door de jaren heen ervaren muzikanten om haar heen verzameld en dat hoor je op dit album. De band bestaat uit Ray Rizzo (drums), Jeremy Moses Curtis (bass), Erik Koskinen (gitaren), Sam Kassirer (toetsen) en Rich Hinman (pedal steels). Ze leveren vakwerk af op dit album en ondanks de sobere muzikale inkleuring is het heel mooi en boeiend om naar te luisteren.
Het zal vast een leuke tijd zijn geweest voor Kris Delmhorst in de studio met zoveel muzikale vrienden. Toch is Ghosts in the Garden niet een heel vrolijk album geworden, zowel op muzikaal als tekstueel gebied. Dit is typisch zo’n album dat je met een goede koptelefoon moet luisteren en al je aandacht aan moet besteden. Zit je helemaal goed, dan luister je naar geweldige songs van een ervaren singer-songwriter. Kris Delmhorst heeft zich in het verleden allang bewezen, maar ook dit album mag gehoord worden.
