Ik zou in de rij staan zodra Blue Cactus een nieuw album zou uitbrengen, gaf ik immers aan in mijn recensie van Stranger Again een aantal jaren geleden. In de rij stond ik zeker, maar niet vooraan. Natuurlijk had ik Believer twee maanden terug tijdens de release beluisterd, maar er waren andere belangrijkere prioriteiten. Toch bleef ik de afgelopen tijd interesse houden in dit album, vandaar alsnog wat verdiende lovende woorden.
Blue Cactus zijn Steph Stewart en Mario Arnez en zij zijn onderdeel van de North Carolina muziekscene. Dit Americana duo doen daar al een tijdje hun ding en zijn met Believer toe aan hun derde album. Stranger Again vond ik een fantastisch album en dat kwam door de diversiteit aan muziekstijlen. Hier en daar wat country, een beetje folk in de mix, en ook kwam er een beperkte hoeveelheid psychedelica om de hoek kijken.
Believer bevat ook zeker diverse muziekstijlen, maar het is wat minder breed getrokken. Ik hoor nog steeds invloeden uit het country genre, want Blue Cactus maakt namelijk veel gebruik van pedal steels. Ook hoor ik geluiden uit het folk genre, maar veel verder dan dat kom ik niet. Dat maakt de luisterervaring er overigens niet minder op, want het duo weet wel weer hele prachtige songs te brengen en doen het niet veel minder dan Stranger Again. Misschien zelfs beter.
Blue Cactus is nu niet meteen een naam waar massa’s mensen naar luisteren, maar blijkbaar heeft het vorige album het goed gedaan, want in de studio voor Believer waren er een aantal bekende namen om een bijdrage te leveren. Zo doet de in de country scene populaire Brit Taylor een nummertje mee en ook mag de bekende Americana artiest Erin Rae op twee nummers haar stem laten horen. Ook de voor mij wat minder bekende Kate Rhudy heeft een aandeel.
Op het vorige album was Mario Arnez zo nu en dan met stem te horen, maar dat is bij Believer niet meer het geval. Waarom wordt niet duidelijk, maar Steph Stewart is de meest aanwezige persoon geweest om dit nieuwe album vorm te geven. Ze schreef bijna alle songs, fungeerde als producer en zingt op alle songs. Mario Arnez deed wel ook de productie samen met Saman Khoujinian.
Klinkt allemaal best overweldigend, met zoveel betrokken personen, maar dit doet gelukkig niets af aan de kwaliteit van de songs. Believer luistert prettig weg en ontvlamt geen moment in chaotische taferelen. Blue Cactus is inmiddels ervaren genoeg om goed zicht te houden op wat belangrijk is en dat is simpelweg goede muziek afleveren. Is daarom toch wel weer een fraai album. Heel populair zal Blue Cactus niet worden, maar Americana liefhebbers zouden hier warm van moeten worden.
