Er waren deze week twee grote album releases, namelijk In My Blood van Cody Jinks en Snipe Hunter van Tyler Childers. Laatstgenoemde keek men het meeste naar uit en de meningen zijn inmiddels verdeeld. De een vindt het helemaal geweldig, terwijl de ander er niets van moet hebben. Nu ik de afgelopen dagen het album regelmatig op heb staan, behoor ik tot het eerste kamp. Tyler Childers weet met Snipe Hunter te leveren en hoe.
Waarom Tyler Childers zo bekend is geworden in de muzikale wereld is helemaal de verdienste geweest van zijn debuutalbum Purgatory en opvolger Country Squire. Hele sterke country albums. Door dat succes steeg het hem denk een beetje naar z’n hoofd met een instrumentaal album, een raar gospel album en een korte van alles wat album, Rustin’ In The Rain. Hij kreeg wat kritiek dat het allemaal minder serieus werd, maar dat maakt hij met Snipe Hunter helemaal goed.
Want Snipe Hunter is eindelijk een volwaardig nieuw album met voornamelijk nieuwe songs. Alleen Oneida en Nose On The Grindstone waren bij de fans al bekend doordat Tyler Childers deze twee songs al speelde tijdens zijn liveshows. Voor de rest zijn het elf gloednieuwe studiosongs en is er samen met legendarische producer Rick Rubin in de studio veel serieus werk verzet.
Ik begrijp wel waarom de mening verdeeld zijn over Snipe Hunter. Vooral de liefhebbers van country muziek vinden dit album maar matigjes. En geef ze eens ongelijk, want het is niet echt een country album geworden. Verwacht dan ook geen intensief gebruik van instrumenten zoals pedal steels, fiddles en banjo’s, zoals dat op Purgatory en Country Squire het geval was. Tyler Childers kiest voor dit album niet de makkelijkste weg en experimenteert hier en daar.
Natuurlijk heeft Tyler Childers wel zijn trouwe fans in gedachte gehouden met eerder genoemde studioversies van Oneida en Nose On The Grindstone. Dat zijn country songs pur sang. En zo staan er nog wel een aantal country songs op. Maar Snipe Hunter weet niet alleen dat te brengen. Zo klinkt het af en toe naar rock, maar weet hij ook spiritualiteit te verwerken in sommige songs. Het is gedurfd om andere muziekstijlen te verwerken en nog grootser te klinken. Tyler Childers is de grote man en we mogen het weten ook.
Ik ben heel tevreden met wat ik hoor op Snipe Hunter en juich een album zoals Snipe Hunter alleen maar toe. Dat Tyler Childers zo bekend zou worden als hij nu is had denk ik niemand verwacht, maar luister naar zijn eerste twee albums en je zult begrijpen waarom. Met Snipe Hunter weet hij fraaie nieuwe songs aan zijn repertoire toe te voegen en zullen het goed gaan doen tijdens de liveshows. Eindelijk dat Tyler Childers weer serieus werk heeft verzet in de studio, ik vind het absoluut niet tegenvallen.
