Lanie Gardner werd een social media beroemdheid door een Fleetwood Mac cover, maakte vervolgens vorig jaar het uitstekende debuutalbum A Songwriter’s Diary, en alsof het niets is laat ze dit jaar alweer van zich horen met haar tweede album Faded Polaroids. En denk maar niet dat het aan kwaliteit ontbreekt, want ook dit tweede album is weer meer dan de moeite waard en zet haar definitief op de kaart in de country scene.
Veel jonge artiesten die via social media beroemd worden hebben weinig tot geen ervaring. Dat is iets wat je hoort, maar ondanks dat Lanie Gardner via social media beroemd werd, is ze al haar hele leven met muziek bezig. Het begon in haar jeugd met songs schrijven, maar Lanie Gardner is inmiddels uitgegroeid tot een volwaardige en volwassen singer-songwriter. Maar, met een beetje hulp van Nashville.
Een klein beetje hulp van Nashville kun je het eigenlijk niet noemen, want net zoals op haar debuutalbum vertrouwt ze ook op Faded Polaroids volkomen op de stad waar het allemaal gebeurt. Kijk naar de songwriting credits, kijk naar wie er allemaal als producer optreden, het is een heleboel. Dat kan overweldigend zijn en dat kan negatief zijn voor de muziek, maar gelukkig weet Lanie Gardner met haar muzikale vrienden te leveren.
Faded Polaroids duurt iets meer dan vijftig minuten en in het begin was ik daar een beetje terughoudend over. Er zijn tegenwoordig zoveel country artiesten die lange albums maken en dan hoor je vaak genoeg veel mindere songs. Gelukkig is dat op dit album niet van toepassing, want alle songs vind ik wel iets hebben. Lanie Gardner blijkt ook nog eens veelzijdig te zijn, want ze schakelt heel eenvoudig tussen country, pop en rock muziek.
Lekkere songs met fors tempo op Faded Polaroids, dat zeker wel. Waar ik ook weer over te spreken ben is de stem van Lanie Gardner. Ze klinkt net zoals op het debuutalbum overtuigend en is gemaakt voor dit soort muziek. Onderscheidend is het niet echt, want het klinkt wel heel veel naar een Megan Moroney of Lauren Watkins, maar dat maakt het helemaal niet minder prettig om naar te luisteren. Past perfect in dit huidige tijdperk van mainstream country.
Ik vind het toch ontzettend knap blijven als artiesten na een jaar alweer met een album op te proppen komen en dat het dan blijkt ook nog eens heel goed te zijn. Lanie Gardner heeft vliegensvlug muzikale vrienden gemaakt in Nashville en dan krijg je een album zoals Faded Polaroids gepresenteerd. Het is mainstream country met genoeg authenticiteit en wat van Lanie Gardner een unieke artiest maakt. Weinig negatiefs op dit album aan te merken, deze Nashville singer-songwriter heeft haar plek als artiest gevonden en gaat een hele mooie toekomst tegemoet.
