Dat Canada steeds maar weer fantastische muzikanten weet af te leveren is mij de afgelopen jaren wel duidelijk geworden. Namen zoals Pony Gold, Tami Neilson, Kate Maki en Abigail Lapell geven kleur aan de muziekscene daar en produceren prachtige muziek. Ook zo’n fantastische muzikant uit Canada is Mariel Buckley en laat na drie jaar weer eens van zich horen met een nieuw album genaamd Strange Trip Ahead. Weer iets om heel vrolijk van te worden.
Ik was namelijk drie jaar geleden al heel positief over Mariel Buckley met Everywhere I Used To Be. Een album met redelijk wat gebruik van synthesizers en pedal steels, een beetje een vreemde combinatie, maar wat uitstekend werkte. Het album vond ik zelfs zo goed dat ik het uitermate geschikt vond voor de jaarlijstjes. Ook Strange Trip Ahead vind ik kandidaat voor de jaarlijstjes.
Mariel Buckley heeft succes met haar muzikale carrière en dan openen er na verloop van tijd vanzelf nieuwe en betere deuren. Voor de productie van Strange Trip Ahead reisde ze naar Nashville om het album op te nemen samen met producer Jarrad K (bekend van Ruston Kelly) en ervaren sessiemuzikanten. En je merkt het, want de songs klinken nog wat fraaier en weten nog meer indruk te maken dan Everywhere I Used To Be.
Jarrad K drukt duidelijk zijn stempel op Strange Trip Ahead, want er is dit keer gekozen om meer gebruik te maken van diverse gitaren in plaats van synthesizers. Ook krijgt de pedal steel van sessiemuzikant Ryan Funk veel de kans om te stralen. De keuze om juist dit soort instrumenten veel terug te laten komen in de songs is duidelijk de verdienste van de producer Jarrad K, je hoort het ook veel in zijn andere productiewerk.
Toen ik het vorige album van Mariel Buckley besprak vond ik de stem van haar niet heel bijzonder. Acceptabel, maar helemaal lyrisch was ik niet. Daar denk ik nu toch heel anders over, want op Strange Trip Ahead geniet ik er veel meer van en vind het heel mooi passen bij de muziek. Zowel de stem van Mariel Buckley als muzikale inkleuring passen perfect bij elkaar en maken de songs sterk.
Mariel Buckley is een muzikant binnen de Americana scene en dat betekent dat ze met albums zoals Strange Trip Ahead geen massa’s volgelingen met zich mee zal krijgen. Het is allemaal heel beperkt en bescheiden en het zal voor haar lastig zijn om er leuk mee te verdienen. Toch staat er volgend jaar een aardige tour op het schema met singer-songwriter Matt Andersen. Dit betekent dat Mariel Buckley genoeg vertrouwen heeft in haar muzikale carrière en dat is maar goed ook. Want albums zoals Strange Trip Ahead zijn goud waard en van dit soort albums mogen er wat mij betreft veel meer zijn. De florerende muziekscene in Canada weet dit geweldige muziekjaar gewoon weer te leveren.
