Singer-songwriter Lydia Luce is geen onbekende hier, want ik recenseerde eerder al twee albums van haar. Zowel over Dark River (2021) als Florida Girl (2023) was ik enorm te spreken en lieten goed het talent van deze artiest horen. Ook het debuutalbum Azalea (2018) niets meer dan liefde. Gelukkig blijft ze productief en kunnen we dit jaar alweer genieten van een nieuw album genaamd Mammoth.
Ik moet eerlijk toegeven dat het vorige album van Lydia Luce, Florida Girl, even wennen was. Het album maakte op mij niet meteen een hele positieve indruk en de songs hadden echt even de tijd nodig om te waarderen. Een groeialbum zoals ze dat zo mooi zeggen. Met Mammoth heb ik veel minder moeite, want het is wat minder experimenteel en het is meer toegankelijker gemaakt.
Het is niet heel raar dat Lydia Luce van het experimenteren is, want ze is als muzikant enorm veelzijdig. Zo zit ze naast haar werk als soloartiest in een band genaamd Lockeland Strings uit Nashville. Maar ze brengt ook ambient muziek uit onder de artiestennaam Lethe. Alsof ze het daar niet druk genoeg mee heeft, verleent ze ook haar muzikale talenten als violist voor artiesten zoals Dolly Parton, Sigur Ros en Annie Lennox. Druk zat denk ik zo.
Maar Mammoth dan. Zoals gezegd klinkt het allemaal wat minder experimenteel en toegankelijker en dat is prettig om te horen. Lydia Luce laat horen dat ze als soloartiest nog steeds relevant is binnen de muziek en dat ze nog steeds geweldig is in het produceren van unieke originele songs. Je hoort gelijk aan de songs op Mammoth dat ze met veel liefde en zorg zijn geproduceerd.
Het is niet zo dat dit album grootse gebaren toont. De instrumentatie is minimaal gehouden met subtiele muzikale klanken. Akoestische gitaar, drums, piano, viool, je hoort het allemaal. Maar het wordt allemaal met serene rust gebracht waardoor je goed en aandachtig moet luisteren om de schoonheid te vinden in de songs. Eenmaal een aantal keer luisteren verder en je zult merken dat Lydia Luce het dit keer weer helemaal goed doet.
Een album zoals Mammoth is voor de fijnproever en ik kan wel begrijpen dat dit niet voor iedereen is weggelegd. Weet je dat je graag luistert naar rustige singer-songwriter muziek dan is dit album aan te raden. Zowel de subtiele muzikale inkleuring als de zachte zang van Lydia Luce is fantastisch en maakt dit album uniek in zijn soort. Knap om na een aantal prachtige albums weer met een album zoals Mammoth te komen. Lydia Luce laat het gelukkig wederom niet afweten.
