Love and Fortune van de Australische singer-songwriter Stella Donnelly verscheen ergens in november van dit jaar, maar na één keer luisteren was ik er niet helemaal enthousiast over en belandde het op het stapeltje. Tot deze week in ieder geval, want doordat het op de eerste plaats van een jaarlijstje verscheen ben ik het weer gaan luisteren. Had ik toentertijd nog wat moeite met de sobere en trage muziek, nu vind ik het toch wel heel mooi en begrijp ik de positieve recensies.
Stella Donnelly maakte al een aantal albums en ze doet het met haar muzikale carrière helemaal niet onaardig. Niet alleen daar aan de andere kant van de wereld weet ze indruk te maken, maar doet dat ook in de rest van de wereld. Luisterend naar Love and Fortune en het is niet heel moeilijk om te concluderen waarom veel liefhebbers van indiemuziek hier warm van worden en plezier aan beleven.
Het was voor mij dus wel even wennen met Love and Fortune en in eerste instantie had ik wat moeite om het te waarderen. De meeste songs zijn door Stella Donnelly heel sober ingekleurd en het is dan ook niet per se een album om bijvoorbeeld in de zomer te luisteren. Ze houdt de muzikale inkleuring heel beperkt, het is typisch zo’n album om te luisteren met een goede koptelefoon en in een rustige omgeving.
Stella Donnelly produceerde de meeste songs op Love and Fortune en bespeelde ook nog eens redelijk wat instrumenten zelf. Zo krijg je met enige regelmaat de keyboards te horen, wat een prettig en rustig geluid oplevert. Hier en daar wat piano, gitaren, drums en veel meer dan dat in principe niet. Zoals gezegd, het is allemaal heel beperkt gehouden, maar toch zijn de songs boeiend genoeg om met plezier naar te luisteren.
Het sobere, of je kunt het melancholisch noemen, wordt alleen maar versterkt door de zang van Stella Donnelly. Ik vind haar stem niet meteen de meest unieke van allemaal, maar ze weet er wel veel moois mee te doen en klinkt best wat dromerig. Het gaat perfect samen met de sobere muzikale inkleuring op Love and Fortune. Je went gauw genoeg aan de zang en je zult dan ook merken dat ze aardig kan zingen.
Ik begrijp inmiddels waarom Love and Fortune in de jaarlijstjes verschijnt, want alle songs zijn werkelijk waar prachtig om naar te luisteren. Ze zullen op zo’n eerste gehoor niet meteen een grootse indruk maken, maar als je blijft luisteren zul je merken dat het allemaal knap geproduceerd is en dat het veel waardevols te bieden heeft als je liefhebber bent van rustige indiemuziek. Stella Donnelly gaat volgend jaar op een internationale tour, ook in Nederland te bewonderen. En ze is alweer bezig met een nieuw album. Alleen maar goede berichten denk ik zo.
