Er waren dit jaar naar mijn mening net even wat betere country albums ten opzichte van vorig jaar. Dit jaar verraste Turnpike Troubadours ons met een klassieker in wording, The Price of Admission. Ik was erg benieuwd naar Further From the Country van William Prince. Zou hij hetzelfde niveau kunnen brengen zoals Reliever en Stand in the Joy? En dat deed hij. Blaine Bailey liet mij verrassen met alweer een nieuw album, Indian Country. Zijn vorige album Home verscheen pas vorig jaar. En ook hij wist een zeer fraai album af te leveren. Voor de rest waren er sterkhouders in de vorm van Cody Jinks, Margo Price en Tyler Childers. 2025 was op gebied van country muziek een jaar om heel weinig over te klagen.
10. Sweet Megg – Never Been Home
Never Been Home verscheen in de zomer, maar heel veel heb ik er toentertijd qua recensies niet van gehoord. Natuurlijk volledig onterecht, want wat singer-songwriter Sweet Megg uit Nashville laat horen op dit album is toch wel pretty indrukwekkend. Een album dat kleurrijk is qua instrumenten, mooie zang heeft en het belangrijkste van een goed album: het wordt geen moment saai. Geef deze onbekende Nashville kat aandacht, ze zal je niet teleurstellen.
9. Lance Roark – Bad Reputation
Ik wist wel dat Lance Roark enorm veel talent had door het luisteren naar zijn eerdere EP’s, maar ik had niet verwacht dat debuutalbum Bad Reputation zo goed zou zijn. Hij krijgt veel steun van bandleden van de Turnpike Trouabdours, maar dit album bevat gewoon geen mindere song. Het is echt genieten van ongecompliceerde red dirt country ala de Turnpike Troubadours. Deze jonge singer-songwriter uit Oklahoma heeft een hele mooie toekomst voor zich.
8. Kelsey Waldon – Every Ghost
Country zoals het hoort, zo wil ik de muziek van Kelsey Waldon noemen. Ze maakte op mij een aantal jaren geleden al enorme indruk met het door Shooter Jennings geproduceerde No Regular Dog en doet dat wederom met Every Ghost. Ze weet er gewoon weer een fantastisch album van te maken. Ben je fan van country muziek en luister je graag naar veel fiddles, pedal steels en gitaren, luister naar Kelsey Waldon. Authentiek als wat, dit is het echte werk.
7. Lauren Watkins – In A Perfect World
Lauren Watkins maakte vorig jaar wat mij betreft een van de betere mainstream country albums uit Nashville. Dat doet ze dit jaar dunnetjes over met het volgende album In A Perfect World. Ze zit niet stil en is druk in de weer geweest in de studio. Het levert wederom een heel sterk album op met genoeg memorabele momenten. Je hoort veel traditionele instrumenten, zoals pedal steels, en Lauren Watkins zingt de sterren van de hemel. En zeg nu zelf, Marlboro Man is toch de perfecte mainstream country song?
6. Margo Price – Hard Headed Woman
Margo Price zet haar cowboyhoed weer op en keert met Hard Headed Woman terug naar haar country roots. Is dat iets waar we enthousiast van kunnen worden? Ja, zeker, want dit is hoe we Margo natuurlijk willen horen. Niet dat de avonturen naar andere genres verkeerd waren, maar country staat haar toch wel het best. En misschien mogen we dit nieuwe album wel het sterkste uit haar muzikale oeuvre noemen.
5. Tyler Childers – Snipe Hunter
Hoort Snipe Hunter wel thuis in het country genre is de vraag. Alhoewel er een aantal pure country songs te horen zijn, is het merendeel dat niet. Wat het wel is blijft moeilijk te zeggen, maar Tyler Childers heeft er samen met Rick Rubin iets fantastisch van weten te maken. Het is eindelijk een serieus album, na de ietwat teleurstellende albums van de afgelopen jaren, en er is veel werk verzet in de studio. Tyler Childers heeft in ieder geval een set aan geweldige nieuwe songs voor zijn publiek. En dat publiek is groot, heel groot. In Amerika al stadions, in Nederland volgend jaar het AFAS Live.
4. Cody Jinks – In My Blood
Cody Jinks zou het dit jaar rustig aan doen, maar Cody Jinks kan niet rustig aan doen. Vorig jaar studioalbum Change the Game, coveralbum Cody Jinks Sings Lefty Frizzell en Backside of 30. Dit jaar alweer het nieuwe album In My Blood. Deze hedendaagse outlaw is productief als vanouds en laat niets merken van een gebrek aan inspiratie of energie. Het is wel weer het bekende recept, maar wat klinkt het toch weer goed. Cody Jinks stelt geen moment teleur, nog steeds niet.
3. Blaine Bailey – Indian Country
Blaine Bailey maakte vorig jaar al een geweldige plaat met Home en doet dat dit jaar gewoon alsof het niets is weer met Indian Country. Zijn albums doen verrassend weinig bij het country publiek, maar wat is dat toch onterecht. Dit is country muziek om een grote glimlach van te krijgen, omdat de songs allemaal zo oprecht en authentiek in de oren klinken. Laat deze American native alsjeblieft door blijven gaan met albums zoals Indian Country, dit moeten we koesteren. Krijgt net zoals Home de maximale score.
2. William Prince – Further From the Country
We mogen inmiddels wel stellen dat we kunnen vertrouwen op William Prince. Want na Reliever en Stand in the Joy levert hij wederom een album van grootsheid af. Deze Canadese singer-songwriter kan in mijn ogen gewoon niet verkeerd doen. Zijn grauwe stem is natuurlijk fantastisch om naar te luisteren, naar mijn mening een van de mooiste van allemaal. Ook de songs op Further From the Country zijn weer een klasse apart. Een van mijn meest beluisterde albums van het jaar.
1. Turnpike Troubadours – The Price of Admission
Niet iedereen was even enthousiast over A Cat in the Rain, maar wel is iedereen enthousiast over The Price of Admission. Dit zal vast te maken hebben met dat dit album nog meer country klinkt. Het betekent nog meer fiddles, nog meer pedal steels en nog meer gitaren. Hoe dan ook, Turnpike Troubadours produceren samen met Shooter Jennings een klassieker in wording. Ja, ze zijn weer helemaal terug. We mogen ons gelukkig prijzen.
