Brit Taylor heeft in een aantal jaren tijd al een aantal hele prachtige albums afgeleverd en binnen de Amerikaanse country scene kun je haar inmiddels als een van de vaste waarde zien. Deze singer-songwriter uit Kentucky blijft gewoon lekker verder gaan met muziek produceren en daar mogen we echt niet over klagen als het albums zoals Land of the Forgotten oplevert. Het is het luisteren weer helemaal waard.
Real Me, Kentucky Blue en Kentucky Bluegrassed zijn hele sterke albums en Brit Taylor toonde daar al aan dat ze een hele talentvolle en sterke singer-songwriter is. Ondanks dat ze in haar leven best wat tegenslagen heeft gekend, is ze op dit moment in een periode waar het allemaal zonder problemen gaat. Ze heeft een gezin, krijgt erkenning van de country scene en krijgt de mogelijkheid om te werken met grote namen in de muziekwereld.
Het zegt dan ook veel als je mag samenwerken met namen zoals David Ferguson, Sturgill Simpson (Johnny Blue Skies) en Dave Brainard. Dat deed Brit Taylor in het verleden tijdens het produceren van haar albums en zodoende is ze inmiddels in Nashville een bekende naam, waar ze inmiddels alweer jaren woont. Ook voor Land of the Forgotten waren er in de studio genoeg ervaren namen betrokken.
Zo produceerde Adam Chaffin Land of the Forgotten en hij is naast ervaren muzikant ook nog eens de man van Brit Taylor. Ze maken al tijden muziek met elkaar en hij kent zijn vrouw inmiddels natuurlijk door en door. Vandaar dat hij dan ook op Land of the Forgotten het maximale uit haar weet te halen. Ze weet met haar engelenzang nog net even beter te klinken dan op vorige albums en ik vind de stem dan ook het sterkste aspect van het album.
Maar Land of the Forgotten heeft qua instrumentatie zeker ook genoeg te bieden en Brit Taylor wist een sterrenensemble van ervaren Nashville sessiemuzikanten bij het project te betrekken. Genoeg traditionele instrumenten te horen, zoals we van eerdere albums gewend zijn, en ze weten geweldig werk af te leveren. Dit klinkt als country, maar ook Bluegrass invloeden zijn in de songs verwerkt, wat niet heel raar is. Daar had ze in het verleden in de charts namelijk al redelijk wat succes mee.
Brit Taylor had kunnen kiezen om met het succes van eerdere albums bekender te worden met bijvoorbeeld mainstream country songs, maar ze blijft in alles authentieke muziek maken. Geen flauwe zoetige popsongs, maar krachtig gebruik van traditionele instrumenten, gepaard met wonderschone zang. Ze zal met albums zoals Land of the Forgotten geen grote stadions uitverkopen, maar dit is wat we als fans van country muziek willen horen. Brit Taylor blijft dicht bij haarzelf en we mogen ons daar absoluut gelukkig mee prijzen.
