Er bestaan of bestonden toch wel een redelijk aantal artistieke personen met de naam William Alexander, maar we hebben het hier natuurlijk over een muzikant. Het is de jonge William Alexander uit Australië met een verfijnde interesse in oude stijl western country muziek. Hij laat dit jaar van zich horen met Along The Boundary Line, een album waarop gelijk vanaf de eerste song duidelijk wordt waar hij zijn inspiratie vandaan haalt.
Along The Boundary Line is niet het eerste album van William Alexander, want hij debuteerde twee jaar geleden met The Singing Stockman. Een album dat niet heel breed werd opgepikt door de luisteraar, maar vooral bekend werd door de country muziek purist. De muziek van deze Aussie is namelijk niet heel geschikt voor het grote publiek, want daarvoor klinkt het te ouderwets en traditioneel.
Dat betekent overigens niet dat het type country van William Alexander helemaal niet populair is, want kijk alleen al naar het mega succes van een artiest zoals Colter Wall. Hij dwaalt veel van zijn tijd op een ranch en weet dit soort werk te vertalen in traditionele country muziek. En als je ziet wat Colter Wall allemaal al heeft bereikt, hij toont aan dat er wel degelijk een markt voor is. William Alexander bewandelt een soortgelijk pad, alleen dan in Australië.
Dat hoor je wel als je luistert naar Along The Boundary Line. Duidelijk aan zijn teksten merk je dat William Alexander ook heel goed weet wat het leven op een boerderij, of ranch, inhoudt. Hij leeft het en heeft er ervaring mee. En dat vertaalt zich in inspirerende verhalen, maar juist ook in inspirerende country muziek. Alhoewel Australië nu niet echt een hele grote markt is voor country, durft William Alexander het toch aan om daar als muzikant een authentiek en traditioneel country album te produceren.
Authentieke en traditionele country, dan weet je wel een beetje hoe laat het is. Denk aan gebruik van redelijk wat klassieke instrumenten zoals de fiddle, mandoline, mondharmonica, gitaar en natuurlijk de pedal steel. William Alexander heeft een fantastische band om zich heen weten te verzamelen en levert met Along The Boundary Line een album af dat zomaar in het verleden had kunnen gemaakt zijn ten tijde van legendes zoals Gene Autry en Marty Robbins.
Along The Boundary Line weet het op streamingplatforms best aardig te doen, maar William Alexander maakt dit album echt niet met het idee om bakken geld mee te verdienen. Hij volgt zijn hart, maakt muziek waar hij liefde voor heeft en dat zorgt er vaak genoeg voor dat je het moet doen met weinig publiek. Vooral in een land zoals Australië. Ik vind Along The Boundary Line meer dan moeite waard, omdat ik graag naar dit soort country luister, maar ik kan begrijpen dat niet iedereen hier even enthousiast van wordt. Luisteren dus voor liefhebbers van traditionele country western muziek.
