Frans, ik vind het een prachtig klinkende taal, maar ik begrijp er helemaal niets van. Muziek in de Franse taal heeft dan ook niet mijn voorkeur, maar als het country gerelateerd is dan moeten we het natuurlijk even luisteren. De Franse troubadour Baptiste W. Hamon maakte vorig jaar een country album in het Frans en ik moet eerlijk toegeven dat het helemaal niet onaardig klinkt.
Baptiste W. Hamon is iets meer dan tien jaar geleden begonnen met country songs te schrijven en heeft inmiddels een aardig oeuvre staan. Zijn inspiratie haalt hij uit oude helden zoals Willie Nelson, Waylon Jennings en Dolly Parton. Maar zijn interesse zit ‘m ook in de nieuwere artiesten zoals Sturgill Simpson en Margo Price. Daarnaast heeft hij interesse in Franse muziek en taal, dus een country album in het Frans is eigenlijk wel logisch.
Of toch niet, want in Frankrijk is het beeld van country muziek niet heel rooskleurig. Het leeft daar een stuk minder dan bijvoorbeeld in ons land en de Fransen vinden het gedateerd en oubollig klinken. Terwijl dat natuurlijk allang niet meer het geval is. Wat dat betreft is het van Baptiste W. Hamon een gewaagde zet om de Franse taal te gebruiken in zijn songs.
Ik snap er dus vrij weinig van, maar als ik naar Country luister dan vind ik het best wat hebben. Nogmaals, een prachtige taal, maar ik focus mij in dit geval meer op de muziek. Natuurlijk is dit album geen country album ten top met veel gebruik van traditionele instrumenten. Dat zouden de Fransen denk niet echt kunnen waarderen. Maar je hoort hier een daar wat klassieke pedal steels wat het country feel versterkt.
Verwacht van Country dus niet een album overladen met fiddles, pedal steels, banjo’s, mandolines, piano’s en meer. Dat is dit niet en Baptiste W. Hamon heeft het heel wijs beperkt gehouden en kleine accenten gelegd op de elementen waar country muziek in Amerika zo bekend om is geworden. Wat je overhoudt is een mooi klinkend album met sterke songs.
Baptiste W. Hamon zal met Country in Frankrijk niet een hele grote indruk maken op het overgrote deel van de populatie, echter zijn de songs wel toegankelijk en denk ik dat hier toch wel wat muziekliefhebbers in Frankrijk warm van kunnen worden. Het country genre wint aan kracht en aan de ene kant ook wel logisch dat deze Franse troubadour dit probeert. Alleen maar veel waardering voor dit album, alhoewel ik de teksten nagenoeg niet begrijp.
