De Amerikaanse singer-songwriter Benjamin Tod was lange tijd onderdeel van de cultband Lost Street Band, maar is toch alweer een tijdje alleen bezig. Zijn band staat voor onbepaalde tijd stil en hij focust zich op zijn solocarriere. Dat doet hij zoals al een beetje verwacht met authentieke American songs en het net verschenen sterk geproduceerde dubbelalbum Vengeance and Grace is daar gelukkig geen uitzondering op.
Vengeance and Grace is wat dat betreft een ambitieus project geworden waar Benjamin Tod dingen net even wat anders doet dan normaal. De eerste tien songs zijn geproduceerd met zijn nieuwe backingband The Inline Six, terwijl de andere tien songs akoestisch alleen zijn geproduceerd. Het resulteert is een redelijk lang album waaruit je mooi kunt kiezen. Hou je muzikaal gezien van diversiteit, dan pak je het eerste deel. Akoestisch, dan het tweede deel.
Muzikaal gezien vind ik de eerste tien songs het meest prettig om naar te luisteren, omdat ik de voorkeur heb om te luisteren naar verschillende instrumenten. En dat is iets wat Benjamin Tod en zijn band toch op Vengeance and Grace op sublieme wijze weten uit te voeren. Qua instrumentatie is dit album genieten en is er alles aan gedaan om een zo mooi en rijk mogelijk geluid te produceren.
Benjamin Tod is een singer-songwriter met veel liefde voor wat hij doet en dat is te merken aan Vengeance and Grace. Hij maakt op het eerste deel samen met zijn band enthousiast gebruik van traditionele instrumenten zoals pedal steel, fiddles, mondharmonica en gitaren. Er heerst nog altijd een bepaalde authenticiteit en er is geen moment te horen dat er een album is gemaakt voor de massa.
Natuurlijk kan Benjamin Tod met Vengeance and Grace best een wat groter publiek bereiken, maar dat blijft binnen de contreien van Americana, roots en alternatieve country. Door de jaren heen werkte hij al hard om een publiek te bereiken en lang deed hij het met minimaal publiek, maar ik krijg het idee dat zijn groep volgelingen met ieder album steeds wat groter wordt. Hij ontwikkelt zich als singer-songwriter en zijn nieuwe songs klinken net wat beter om meer luisteraars te kunnen aanspreken.
Ik gun Benjamin Tod het succes wel, want dit is een artiest met het muziekhart op de juiste plaats. Zijn muziek klinkt altijd heel authentiek, oprecht en hij verbergt zich geen moment om dat te tonen. Ook Vengeance and Grace is weer typisch zo’n album waar je duidelijk het vakmanschap hoort van louter ervaren muzikanten. Benjamin Tod heeft best wat jaren achter de rug, maar er zit zoveel meer toekomst in zijn reis als soloartiest. Met Vengeance and Grace bewijst hij dat eens te meer.
