In Europa mag de synthpopband Cannons uit Los Angeles op weinig populariteit rekenen, ze doen het met name in Amerika behoorlijk netjes en weten veel luisteraars te bereiken. De albums doen het op streamingplatforms absurd goed. Dat kan ook niet anders, want als je gaat luisteren is het niet heel lastig om vast te stellen waarom dat zo is. Het is toegankelijke indiepop perfect gemaakt voor de massa. Het net verschenen Everything Glows zal wederom een succes worden en naar mijn mening volkomen terecht.
Cannons is voor mij geen onbekende, want ik recenseerde eerder al het album Heartbeat Highway van een aantal jaren geleden. Ik herinner het nog een beetje en noemde het ongecompliceerde no-nonsense popmuziek met duidelijk invloeden uit de jaren 80. Dat is gelukkig met Everything Glows niet anders, want de band heeft weinig gedaan om rigoureus te veranderen. Het is zoete pop, maar wel zoete pop met inhoud.
Michelle Joy, de frontvrouw van Cannons, noemt hun sound in korte woorden dromerig, nostalgisch en cinematisch. Niets over gelogen denk ik zo, want dat zijn toch wel termen waar ik ook aan moet denken als ik luister naar een album zoals Everything Glows. Het is tijdens het luisteren inderdaad echt even wegdromen op de mooie zoete muzikale klanken en doet je terug reizen naar vroeger.
Er wordt op Everything Glows dan ook alles aan gedaan door Cannons om tot de verbeelding van de jaren 80 te spreken. Ze schuiven het geen moment onder stoelen of banken dat ze daar geïnspireerd door worden. De glinsterende elektronica is heel nadrukkelijk aanwezig en krijgt extra sterkte door de gave gitaren en drums. En als Michelle Joy ook nog eens over een hele mooie stem beschikt, dan kan het natuurlijk helemaal niet verkeerd gaan.
Cannons haalt zonder al te veel moeite miljoenen luisteraars en je kunt ze dan ook met recht succesvol noemen. De band produceerde al een aantal albums en hebben inmiddels een vaste, maar toch ook soms wat kritische fanbase. Op internet zijn de geluiden over Everything Glows soms best wat kritisch, maar daar kan ik echt heel weinig mee. Het verlangen naar de kwaliteit van de songs op vorige albums heerst bij sommigen, ik vind het met de kwaliteit prima in orde en de songs vind ik stuk voor stuk lekker in het gehoor klinken en wat moois hebben.
Ik vind het nog steeds een beetje vreemd waarom Cannons zo onbekend is in Europa, want ze brengen hun albums gewoon uit bij het massa platenlabel Columbia en daardoor zou je denken dat ze ook hier promotionele activiteiten krijgen. Waarschijnlijk zullen ze weinig zin hebben om werk te maken van Europa en focussen ze zich op delen in de wereld waar ze inmiddels bekend zijn. Hoe dan ook, met Everything Glows voegt Cannons een topalbum toe aan hun oeuvre en laten ze wat mij betreft een waardig en inspiratievol album horen dat echt niet minder is dan eerder werk.
