Ik heb al aardig wat aandacht besteed aan de albums van Charley Crockett en dat blijf ik gewoon doen. Heel eerlijk is ieder nieuw album niet heel veel anders dan de vorige, maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken. En er is nooit genoeg aandacht voor deze country man, want hier in Europa is zijn populariteit jammer nog minimaal. Dus ja, Dollar A Day weet weer indruk te maken en is in Amerika weer een grote hit.
Charley Crockett heeft als alternatieve country artiest de afgelopen jaren een geweldige ontwikkeling doorgemaakt. Door ieder jaar twee albums uit te brengen trok hij de aandacht van het grote platenlabel Island Records. Om Lonesome Drifter van eerder dit jaar, en nu Dollar A Day, uit te brengen op dat platenlabel zorgt voor nog meer publiciteit en publiek. Volkomen verdiend zo’n groot platenlabel, want check Spotify en ieder album is de moeite meer dan waard.
Lonesome Drifter werd mede geproduceerd door Shooter Jennings en dat is ook weer het geval met Dollar A Day. Niet dat je het heel veel merkt ten opzichte van eerder werk, misschien klinkt het hier en daar wat voller qua geluid. Wat meer blazers, strijkers, maar heel veel anders is het niet echt. Charley Crockett heeft inmiddels de wonderlijke routine te pakken met het schrijven en produceren van talloze effectieve country songs.
Op Dollar A Day staan dan ook vanzelfsprekend weer een aantal hele mooie pareltjes en Charley Crockett toont aan dat hij voldoende inspiratie en energie heeft om het beste van het beste te leveren. Songs zoals Crucified Son, All Around Cowboy en Tennessee Quick Cash behoren naar mijn mening tot de betere songs uit het uitgebreide oeuvre van de beste man. Het is echt weer genieten van deze nieuwe set aan songs.
Dus ja, met Charley Crockett weet je inmiddels waar je aan toe bent en daar is helemaal niets mis mee. Sommige kunnen beargumenteren dat het wel heel eentonig wordt, maar ik vind de formule uitstekend werken en er kunnen niet genoeg van dit soort country songs bestaan. Laat Charley Crockett dit soort albums eindeloos produceren, mij hoor je niet klagen. Hier en daar wat nieuwere accenten op wat andere instrumenten, ik teken ervoor.
Dollar A Day is onderdeel van een trilogie, waarvan Lonesome Drifter de eerste is, en dat betekent dat er volgend jaar naar alle waarschijnlijkheid gewoon het derde deel verschijnt. Prima, ik heb er echt geen problemen mee. Luister ik de rits aan albums van Charley Crockett nog weleens terug? Ja, dat doe ik zo af en toe nog wel en dan herinner ik mij er weer aan dat we ons gelukkig mogen prijzen met dit soort country. Het enige wat er voor ons nog een beetje aan ontbreekt is de populariteit in deze contreien. Dan zou hij toch echt naar Europa moeten komen, maar dat ziet Charley Crockett blijkbaar niet zitten. We moeten het doen met de albums. Op naar het volgende hoogstandje.
