De Britse folkartiest Katherine Priddy maakte met The Eternal Rocks Beneath en The Pendulum Swing al twee fantastische albums en deze albums zorgden terecht voor redelijk wat positieve kritieken in Groot-Brittannië. Het zette haar definitief op de muzikale kaart, maar ze laat met het nieuwe album These Frightening Machine horen dat het nog veel beter kan. Een album dat wederom alle lof verdient en met een beetje geluk ook de rest van Europa bereikt.
Ja, want wat zijn de eerste twee albums van Katherine Priddy toch van ongekende schoonheid. Voordat ze verschenen had ze al aardig naam gemaakt in de Britse folkscene, maar de afgelopen jaren werd het pas echt serieus voor haar. Het bracht haar naar grote festivals en mooie mogelijkheden om samen te werken met bekende artiesten en ervaren muzikanten en producers. Volkomen terecht lijkt mij zo.
Het is altijd maar afwachten wat zo’n tweede, derde album gaat doen, want normaal gesproken krijgt een artiest veel minder tijd om de songs te perfectioneren. Bij een debuutalbum zit er meestal jaren en jaren werk in, maar bij de opvolgers is er vaak een kortere productietijd en komt er meer druk bij kijken. Zeker als zo’n debuutalbum een groot succes is. Maar Katherine Priddy heeft er allerminst moeite mee, blijkt maar weer met These Frightening Machines.
Het muzikale talent van Katherine Priddy wordt opgemerkt door de wereld van folkmuziek en verder, en dan krijg je de mogelijkheid om samen te werken met grote namen. Dat is inderdaad het geval geweest tijdens het produceren van These Frightening Machines, want niemand minder dan Rob Ellis had de rol als producer in de studio. Niet de minste naam, maar bekend van samenwerkingen met PJ Harvey, Anna Calvi en Marianne Faithfull. En populaire artiesten Torres en Richard Walters, en multi-instrumentalist Ben Christophers hebben ook een aandeel.
Resultaat is werkelijk waar weer ontzettend mooi en als ik moet vergelijken met eerder werk dan maakt Katherine Priddy misschien met These Frightening Machine wel haar beste. En dat is knap, want voor dit album had ze duidelijk minder de tijd. De songs klinken kwalitatief nog net even wat beter en doen mij net nog even wat meer tijdens het luisteren. Dat komt natuurlijk ook door haar betoverende stem, waar ik inmiddels goed vertrouwd mee ben. Het blijft een groot plezier om naar luisteren.
Hopelijk weet Katherine Priddy nu ook eens wat bekender te worden in de rest van Europa, want dat verdient ze. Dat zou zomaar kunnen gaan gebeuren, want naast een druk tourschema dit jaar in Groot-Brittannië staat ze ook op het podium in landen zoals Nederland, Duitsland en België. We gaan het zien, maar met These Frightening Machines heeft ze machtig mooie nieuwe songs aan haar repertoire toegevoegd. Een memorabel album is het geworden en een album waarop ze aantoont dat ze een van de betere folkartiesten van het moment is. Laten we daar niet moeilijk over doen.
