Toe maar, een muzikaal werkstuk van maar liefst 57 minuten verdeeld over zeven songs. Op zich is dit natuurlijk niet heel bijzonder, maar de manier op zeker wel. Ryan Davis & the Roadhouse Band weten op New Threats From the Soul bijna een uur lang enorme indruk te maken. Het is Americana muziek zoals je niet heel vaak hoort en de manier waarop is dan ook best uniek te noemen. Een album waar je even voor moet gaan zitten, maar zich dubbel en dwars uitbetaald.
New Threats From the Soul kwam op mijn radar door een positieve recensie van de bekende online muziekwebsite Pitchfork. Ze recenseren bijna geen Americana albums dus ik was wel benieuwd waarom ze over Ryan Davis & the Roadhouse Band zo enthousiast waren. En na de eerste keer luisteren begreep ik het enthousiasme en deel ik deze enthousiasme ook.
Veel van de songs op New Threats From the Soul duren veel langer dan de normale drie a vier minuten. Meestal als dit het geval is dan hoor je veel instrumentale stukken zonder zang. Maar dat is op dit album niet zo, want Ryan Davis en zijn band blijven aan een stuk doorgaan zonder tussenpose. Dat kan wat langdradig klinken, maar alle songs zijn zo geproduceerd dat tijd geen rol speelt en het steeds weer boeiend en plezierig blijft om naar te luisteren.
Dat het zo leuk blijft om naar een song van tien minuten te luisteren komt ook helemaal op het conto van The Roadhouse Band. De muzikale inkleuring is indrukwekkend te noemen en dan druk ik het nog zacht uit. Met name de pedal steels van Christopher May vind ik geweldig, maar ook Elisbeth Fuchsia maakt indruk op haar viool. Voor de rest hoor je welbekende instrumenten zoals drums, piano, percussie, bass en wat minder conventioneel voor een Americana album, synths en clavinet. En als je goed luistert is er nog veel meer te horen.
Ryan Davis mag zich gelukkig prijzen met The Roadhouse Band, ze weten een fraai, rijk en dynamisch geluid te produceren. Daarnaast mag ook gesproken worden over Ryan Davis zelf, want ook hij is van belang op New Threaths From the Soul. Zijn stem is effectief, doet af en toe denken aan Orville Peck, maar weet ook instrumenten te bedienen zoals gitaren, toetsen en meer.
New Threats From the Soul is geen makkelijk album om naar te luisteren, maar dat ligt absoluut niet aan de songs, maar aan de speelduur. Persoonlijk heb ik weinig problemen om naar een song van tien minuten te luisteren, als het maar niet te saai wordt. Saai vind ik het met Ryan Davis & the Roadhouse Band een uur lang geen moment. Maar begrijp dat niet iedere muziekluisteraar dit kan waarderen. Dit is niet de norm. Maakt New Threats From the Soul voor mij een uniek album en een album dat het net even wat anders doet dan de meeste andere muzikanten in de wereld van Americana. En dat unieke siert Ryan Davis & the Roadhouse Band.
