Sophie Gault – Unhinged

Sophie Gault - Unhinged album cover

Sophie Gault maakte twee jaar geleden met Baltic Street Hotel een alleraardigst album, maar helemaal hotel de botel was ik niet. Het had zeker zo zijn momenten, maar het was niet genoeg om er een recensie over te schrijven. Hoe anders is dat met het net verschenen Unhinged, want wat is dit album onweerstaanbaar en simpelweg voor geen mogelijkheid te negeren. Dit is machtige Americana rock & roll.

Nashville is de plek waar het allemaal gebeurt voor muzikanten en Sophie Gault heeft daar inmiddels haar plek gevonden. Dat doet ze niet als een van de countrypop sterren, maar als ruige rock & roll artiest. De muziek is niet bedoeld om een groot publiek aan te spreken, maar is perfect geschikt voor de kritische muziekliefhebber van Americana en rockmuziek. Dat is waar ze indruk mee maakt.

Dat is wat direct duidelijk wordt tijdens de eerste songs van Unhinged. Sophie Gault toont haar kracht en energie en doet er helemaal niets aan om dat te verbergen. Ze overweldigt met dit album en het is een behoorlijke heftige achtbaanrit. Pas tijdens de laatste song hoor je dat ze wat rust brengt in de tent, maar voor de rest zijn de songs een en al tempo waarbij er niet wordt ingehouden.

Als je al een tijdje als singer-songwriter in Nashville verblijft, dan zul je vast veel muzikale vrienden hebben gemaakt. Dat geldt in ieder geval wel voor Sophie Gault, want naast een aantal eigen geschreven songs besloot ze ook songs van grote country- en Americana artiesten te coveren. En alhoewel de originele songs van deze artiesten vooral heel ingetogen zijn, zijn de covers op Unhinged vooral getransformeerd tot rocksongs.

Sophie Gault covert op Unhinged songs van artiesten zoals Buck Owens, Robert Johnson, Mando Saenz en Gurf Morlix. Ze maakt er ruige rock & roll versies van en dat weet ze met veel overtuiging te doen. Samen met ervaren producers David Dorn en Alex Torrez hebben ze er iets origineels van weten te maken en het is een album dat zeker onderscheidend van de rest klinkt.

Dat Unhinged niet het zoveelste plaatje uit Nashville is betekent ook dat Sophie Gault het niet moet hebben van het grote publiek met miljoenen streamaantallen en verkopen. Dat is duidelijk niet de intentie van haar, ze maakt muziek wat bij haar past en weet dat op een hele eigenzinnige en unieke wijze te doen. Hopelijk weerhoudt de minimale aandacht haar niet van om gewoon door te gaan met dit soort albums produceren. Unhinged klinkt heel wat anders dan de vele albums uit Nashville, maar dat is iets positiefs. Sophie Gault is echt, origineel, en van mij mogen er veel meer van dit soort artiesten zijn.