Ken ik de Stillhouse Junkies? Natuurlijk ken ik de Stillhouse Junkies, want ze maakte hier drie jaar geleden indruk met hun tweede album Small Towns. Een album dat helaas in Europa niet veel deed, maar in Amerika een redelijk succes was. Ik was enorm enthousiast over dat album, een geweldige Amerikaanse roots en Bluegrass plaat, en ik was vorige week dan ook positief verrast om te vernemen dat ze een nieuw album hebben, The Ballad of Charlie Avalon.
In de tussentijd is er wel wat veranderd voor Stillhouse Junkies en de bezetting is naar ik meen niet meer zoals toen. Fred Kosak is nog altijd aanwezig als frontman en op de gitaar en mandoline. Ook Alissa Wolf op de fiddle is nog altijd present zoals een aantal jaren geleden. Echter is Cody Tinnin op de bass vervangen door een dame, Jeanette Adams.
Wat ook anders is ten opzichte van het vorige album is dat dit keer alleen Fred Kosak de vocals voor zijn rekening neemt. Aan de ene kant wat jammer moet ik zeggen. Niet dat Kosak een vervelende stem heeft, hij doet het uitstekend, maar de afwisseling van vocals sprak mij zo aan. Het maakt van The Ballad of Charlie Avalon niet minder prettig om naar te luisteren, alleen had ik een beetje verwacht dat ook dit keer Alissa Wolf haar stem zou laten horen.
The Ballad of Charlie Avalon is overigens een ambitieus albumproject geworden en dat is te horen aan de verschillende tussenstukjes en aan de teksten op de gewone songs. Het album is een verhaal over ene Charlie Avalon, een muzikant reizend van de Golfkust naar New York City. Wat dat betreft zijn de teksten het meer dan waard om naar te luisteren en geven het album wat speciaals mee. De tussenstukjes zijn overigens verzorgd door Bluegrass muzikant Sam Bush.
Maar wat natuurlijk het meest aanspreekt aan The Ballad of Charlie Avalon is de muziek. En de muziek is weer een en al pracht om aan te horen. Stillhouse Junkies zijn professionals en ervaren in hun instrumenten. De fiddle van Alissa Wolf is uitstekend, maar ook de mandoline en akoestische gitaar van Fred Kosak wekt weer de indruk dat ze in goede vorm zijn. De ondersteunde bass van Jeanette Adams maakt de muzikale inkleuring compleet.
Ik was zoals gezegd heel enthousiast over het vorige album Small Towns, maar had niet verwacht dat het zo goed zou doen op de streamplatforms. Voor een Amerikaanse rootsband in de marge zijn de cijfertjes uitzonderlijk hoog. Gelukkig dat Stillhouse Junkies de waardering krijgt van het publiek. Met The Ballad of Charlie Avalon kiezen ze niet voor de eenvoudigste luisterervaring, maar ik denk dat veel muziekluisteraars hier toch wel weer warm van worden. Ik was toen al redelijk overtuigd van Stillhouse Junkies en ben dat nu nog meer.
