The Head and the Heart is zo’n band waar ik door de jaren heen veel van hoor door middel van nieuwsberichten op internet maar nooit de moeite neem om aandacht aan te besteden en naar te luisteren. Daar is de afgelopen weken verandering ingekomen, want ik ben er helemaal bij met hun nieuwe werk Aperture. Wat een geweldig album en wat een geweldige band.
Deze folkrock band bestaat al een tijdje, namelijk zo rond de vijftien jaar, en hebben inmiddels een best aardig oeuvre staan. Ze volgen de muzikale reis zoals zoveel van dit soort bandjes. Dit betekent dat er veel enthousiasme is wanneer ze beginnen met hun bestaan, maar gaandeweg zich gaan vervelen en minder kwalitatieve albums produceren. Vervolgens leven ze weer op, want het moet anders. En dat is wat er dan ook gebeurt is met The Head and The Heart.
Je hoort op Aperture dan ook echt een band in goede vorm met genoeg uitstekende songs. Voor dit album is er de keuze gemaakt om geen producer van buitenaf te betrekken en alles in huis te doen. Naast dat er geen producer aanwezig was tijdens de productie van dit album zijn ook andere leden van The Head and The Heart betrokken geweest bij het schrijfproces dan normaal altijd het geval was. En ook in de vocals hoor je veranderingen.
Alhoewel The Head and the Heart op Aperture vol passie en energie klinken zijn ze niet heel vernieuwend bezig. Zoals zoveel van dit soort bands maken ze veel gebruik van bekende instrumenten. Verwacht van de muziek dan ook veel gitaren, piano en drums. Heel verrassend dus niet, maar dit album klinkt naar mijn mening onderscheidend genoeg en heeft genoeg waardevols te bieden als je interesse hebt in ongecompliceerde folkrock muziek.
Ik wil ook nog even van de gelegenheid gebruikmaken om iets anders aan te kaarten wat vrij weinig met dit album te maken heeft. Een aantal maanden geleden bracht Matt Pond PA zijn nieuwe album uit genaamd The Ballad of the Natural Lines. Matt Pond PA maakt een soort van dezelfde muziek als The Head and the Heart en dat album is echt de moeite waard om eens te luisteren. Ook hoor je op dat album een duet met The Head and the Heart.
Maar goed, Aperture dus. The Head and the Heart hebben blijkbaar hun liefde hervonden voor het produceren van nieuwe muziek en dat is aan alles te horen op dit album. De songs zijn zoals verwacht toegankelijk gemaakt voor het normale oor met het doel om weer een groot aantal muziekliefhebbers te bereiken. Dat zal ook wel gaan gebeuren, want alle ingrediënten daarvoor zijn aanwezig. Ik heb The Head and the Heart te lang genegeerd en ben met Aperture helemaal van ze overtuigd. Wat een prachtig album.
