Vorige week was dé week van Turnpike Troubadours. Vanuit het niets kondigde een van de beste country bands van het moment hun nieuwe album The Price of Admission aan. En we hoefden gelukkig geen maanden te wachten, een aantal dagen was voor ze genoeg. En we hoefden ons ook geen zorgen te maken dat dit album restjesmateriaal is, het is een volwaardig nieuw album met maar liefst elf originele songs.
Er is in Amerika altijd een hoop te doen rondom Turnpike Troubadours. Zo waren ze een tijdje op verlof omdat frontman Evan Felker de muzikale wereld een beetje zat was en liever interesse had in drank. Maar met A Cat in the Rain, geproduceerd door Shooter Jennings, van twee jaar geleden waren ze weer helemaal terug en op volle sterkte. Niet iedereen was even enthousiast over dit album, maar ik vond het persoonlijk evengoed als de rest van het oeuvre.
Ook The Price of Admission is weer geproduceerd door Shooter Jennings, alhoewel het wel heel anders klinkt ten opzichte van het vorige album. Er lijkt op dit album veel meer ruimte gemaakt voor de fiddle van Kyle Nix en de pedal steels van Hank Early. Wat dat betreft is dit album zo country als country maar kan zijn met veel traditionele tonen. Nog veel meer dan eerder werk.
De meeste songs op The Price of Admission zijn geschreven door Evan Felker, maar er is dit keer wederom gekozen om andere getalenteerde songwriters mee te laten schrijven. Zo is de naam van de geweldige John Fullbright weer eens present, maar mocht ook opkomende Oklahoma singer-songwriter Lance Roark een nummertje mee schrijven. En wat te denken van Ketch Secor van Old Crow Medicine Show, hij opent samen met Felker het album.
De alternatieve country wereld is lyrisch over The Price of Admission en ik begrijp het helemaal. Er staan zeker een aantal potentiële Turnpike Troubadours klassiekers op waar we over tientallen jaren nog met veel enthousiasme en plezier aan zullen terugdenken. Dit album heeft wel even een paar keer luisteren nodig voordat het zich volledig ontvouwt, vooral de eerste paar songs, maar wat je vervolgens gepresenteerd krijgt is gewoon weer een hele krachtige Turnpike plaat.
Het was na A Cat in the Rain afwachten wat Turnpike Troubadours zouden gaan doen. Was het eenmalig leuk met elkaar in de studio herinneringen ophalen om vervolgens wat te toeren en daarna weer ieder zijn eigen weg? Maar nee, ze zijn helemaal terug en tonen met The Price of Admission aan dat ze sterker en beter dan ooit zijn. Dit album is vanzelfsprekend jaarlijstjesmateriaal en een album waar we over jaren ons nog steeds over gaan verbazen hoe goed dit wel niet is.
