Natuurlijk had ik Yelling at the Sky van Zara Alexandra veel eerder moeten bespreken, want het album verscheen april vorig jaar op La Honda Records. Misschien zegt dit je niet meteen iets, maar zij geven albums uit van artiesten zoals Vincent Neil Emerson, The Local Honeys en de populaire Colter Wall. Herken je deze namen, dan kun je wel een beetje raden wat je krijgt te horen van deze mooie blondine uit de Appalachen. Het maakt het daarom altijd waard om naar nieuwe opkomende artiesten van dit platenlabel te luisteren.
Een artiest zoals Colter Wall maakt naam in de wereld van country, want zijn cowboysongs doen het erg goed bij het publiek. Hij heeft er hard voor moeten werken, maar je kunt hem inmiddels een countryster noemen. Maar, Colter Wall werkt daarnaast ook gewoon op een ranch. Hoe echt wil je het hebben. Veel country artiesten zingen over country en het cowboyleven, maar zijn in principe alleen artiest. Niets meer, niets minder.
Zara Alexandra combineert net zoals Colter Wall het leven als artiest samen met het werk op een ranch. Ze groeide op in de Blue Ridge Mountains, deed vervolgens diverse baantjes hier en daar, om neer te strijken in het zuiden van Colorado om aan de gang te gaan op een boerderij en ranch. Maar ze kan ook een riedeltje zingen, wat een aantal jaren geleden resulteerde in debuutalbum Osage Oranges Comin Down en vorig jaar Yelling at the Sky.
Je moet er wat mee hebben, albums zoals Yelling at the Sky. Als je net komt kijken in de wereld van country, dan maakt Zara Alexandra niet per se de meest toegankelijke versie van het genre. Veel luisteraars kiezen nog steeds om naar country uit Nashville te luisteren, wat veel makkelijker te behappen is en meer de trend is. Maar als je wat meer gevorderd bent en interesse hebt in authenticiteit, dan zou je dit album op zijn minst een kans moeten geven.
Want Zara Alexandra weet haar werkervaringen op de ranch uitstekend over te brengen naar haar songs. Er wordt natuurlijk gebruik gemaakt van veel traditionele instrumenten, waardoor het geromantiseerde beeld van het leven op het platteland alleen maar wordt versterkt. Veel fiddles, pedal steels, banjo’s en gitaren, Zara Alexandra weet het samen met ervaren producer Mike Eli LoPinto allemaal heel echt en puur te houden.
Wat mij betreft mag ook Zara Alexandra, net zoals Colter Wall, het grote succes bereiken. Maar dat blijkt in de praktijk nog niet zo heel eenvoudig te zijn. Ik noemde Yelling at the Sky een album voor gevorderde, maar het is eigenlijk een album voor liefhebbers van traditie en nostalgie. Ben je een beetje uitgekeken op de Nashville sterren van het moment, dan zou Zara Alexandra een goed alternatief zijn. Dit is immers country muziek dat veel weg heeft van vroeger. Gelukkig dat er nog steeds dit soort artiesten bestaan met de oprechte liefde voor het genre.
