Natuurlijk is Maya De Vitry bekend van de folkband The Stray Birds waarmee ze binnen de Amerikaanse muziekscene naam en faam maakte. Maar sinds 2018 vonden ze het welletjes geweest en werd er door Maya een nieuw avontuur begonnen met een solocarrière. Dat leverde tot nu toe een aantal hele fraaie platen op waarvan het vorige jaar verschenen The Only Moment misschien wel de beste is.
Ik ben best enthousiast over de albums van Maya De Vitry, want het heeft alles wat mij zo interesseert in muziek. Ze produceert kwaliteit folk songs en doet dat ieder keer weer op hele overtuigende wijze. Het mooie is dat je duidelijk hoort dat ze door de jaren heen groeit in haar rol als singer-songwriter en dat het, heel knap, naar mijn mening steeds beter en beter wordt.
Niets ten nadelen van eerder werk van Maya De Vitry, maar ik waardeer een album zoals The Only Moment net even wat meer. Ze maakt een hele gedreven indruk en levert kwaliteit song na kwaliteit song af. Er staan een aantal hele fijne uptempo songs op, maar er is ook genoeg ruimte om even wat rustig aan te doen met een aantal hele fraaie ballads. En dan uiteraard ook het kenmerkende stemgeluid zoals Gillian Welch, wat een pracht.
Als je een beetje bekend bent in de folkscene dan zul je tijdens het luisteren van The Only Moment vast en zeker een aantal herkenbare songs horen. Zo is opener Nothing Else Matters al een aantal jaren geleden eerder gedaan door de fantastische Phoebe Hunt. En natuurlijk is Odds of Getting Even eerder verschenen op het magistrale album Quiet Flame van Caitlin Canty.
En dat is nog zo’n dingetje waarom ik Maya De Vitry zo waardeer. Ze is namelijk heel actief in de Nashville muziekscene en doet haar schrijfsels en optredens niet alleen in haar eentje, maar betrekt ook andere getalenteerde singer-songwriters in het proces. Dat is alleen maar iets om enorm te waarderen en het levert blijkbaar nog betere songs op. Het is echt een soort van grote muzikale familie daar.
Vooralsnog is het succes van Maya De Vitry haar solocarrière wat bescheiden en trekt geen miljoenenpubliek. Daar is, helaas, dit soort folkmuziek niet voor gemaakt. Ze moet het dan ook echt hebben van kleine podia en dat vind ik aan de ene kant toch wel opmerkelijk. Een album zoals The Only Moment is naar mijn mening zoveel beter dan zoveel andere succesvolle in het genre. Dat het relatief weinig bereik krijgt is de realiteit van vandaag. Maar goed, liefhebbers van folkmuziek zullen dit album weer geweldig vinden en hopen dat we in de toekomst meer van dit soort albums kunnen verwachten.
