Het eerste serieuze nieuwe album van het nieuwe jaar is The Human Fear van de iconische Schotse indie rock band Franz Ferdinand. Ze bestaan al sinds het begin van deze eeuw, hebben vele albums uitgebracht en zijn vooral in Europa bekend. Eigenlijk hoeven ze zo nodig geen nieuwe albums meer te produceren, er staat al een prachtig oeuvre, maar toch klinkt dit nieuwe werk wel weer heel lekker, vertrouwd en tonen ze aan dat ze muziek maken niet verleerd zijn.
De mannen onder leiding van Alex Kapranos gingen met veel energie en overtuiging de studio in om The Human Fear te produceren. Als je er zo naar luistert dan merk je dat aan alles. Franz Ferdinand is inmiddels een ervaren band met alle kwaliteiten om heerlijke catchy indie pop songs te maken. Het album luistert als een achtbaan en er zijn weinig rustpunten, het gaat maar door en door. Wat een energie en overtuiging.
The Human Fear is mede-geproduceerd door Mark Ralph en Franz Ferdinand werkte met hem al eerder samen tijdens het album Right Thoughts, Right Words, Right Action. Ik krijg het idee dat het niet zoveel had uitgemaakt wie de producer zou zijn geweest, want de band is inmiddels ervaren genoeg om hun songs zelf te produceren. Maar toch klinkt het productietechnisch wederom heel fijn en is alles netjes verzorgd.
Ik ben geen hele grote Franz Ferdinand liefhebber, alhoewel ik de nieuwe albums wel altijd even meepak. Dat geweldige stemgeluid van frontman Alex Kapranos gaat maar niet vervelen en ook weten ze ieder album weer een aantal geweldige singles te produceren. Dat is op The Human Fear niet anders. De songs doen ook echt denken aan de beginperiode van de band. Toegankelijk, energiek en ongecompliceerd.
Niet iedereen is even enthousiast over The Human Fear, want The Guardian plaatste recent een negatieve recensie over het album. Aan de ene kant kan ik het wel een beetje begrijpen, want de songs schieten alle kanten op en het is na afloop echt even bijkomen. Je vraagt je af wat je allemaal hebt gehoord, want er gebeurt van alles. Franz Ferdinand houdt zich wat betreft op dit album niet in en laat je elf nummers lang niet los. En ik begrijp dat het hyperenergieke gemusiceer niet voor iedereen is.
Maar ik vind het wel wat hebben en The Human Fear krijgt hier een hele nette positieve beoordeling. Knap om na zoveel albums produceren nog steeds als jonge gasten te klinken met veel creativiteit, energie en kracht. Ik denk dat fans van Franz Ferdinand dit album zullen toejuichen, want in alles tonen ze aan dat ze muziek maken niet verleerd zijn. Een album dat veel doet denken aan het verre verleden en daar vind ik helemaal niets mis mee.
