Vorig jaar was een geweldig muziekjaar en er zijn nog zoveel albums onbesproken gebleven. Alhoewel dit nieuwe jaar aardig op gang is, vind ik het toch nog even waard om een album van vorig jaar te bespreken. Het gaat namelijk om No Hard Feeling van de Californische rockband Balto. Een album dat net voor kerst verscheen en ik de afgelopen weken pas heb ontdekt.
Ik ken Balto al een tijdje en heb veel plezier beleefd aan Strangers. Een sterk album uit 2017 met een aantal hele fraaie en mooie songs. Luister alleen al naar bijvoorbeeld One Man Show of Celebration Smile en je zult moeten concluderen dat dat toch wel hele goede songs zijn. De reden waarom ik No Hard Feeling pas recent ontdekt heb komt omdat ik willekeurig Strangers weer eens ben gaan luisteren. En op Spotify was er dus ook dit nieuwe album.
Balto doet zijn ding in Californië en bestaat op dit moment uit vier leden. Het gaat om Sheldon Reed (drums), Adam Ditt (bass gitaar), Tristan Lake Leabu (gitaar) en Dan Sheron (lead zang). In 2011 lieten ze voor het eerst van zich horen met een debuutalbum en door de jaren heen zijn ze aardig productief gebleven met singles, EP’s en albums. Naar mijn mening kan je Strangers als het hoogtepunt van de band zien.
No Hard Feeling vind ik niet van hetzelfde niveau als Strangers, maar Balto klinkt op dit album wel weer heel geïnspireerd, energiek en krachtig. De meeste songs zijn uptempo met overtuigende instrumenten zoals elektrische gitaren en drums. Ook de vocals van Dan Sheron zijn en blijven een lust voor het oor. Wat dat betreft is dit echt een hele sterke samenwerking tussen alle vier de bandleden en ze weten allemaal evenveel indruk te maken.
Luister naar een album zoals No Hard Feeling en je zult concluderen dat het allemaal niet bijster origineel is. Ja, het is zeker een prettig rockalbum, maar het is allemaal eerder gedaan. Vergelijkingen mogen dan ook gemaakt worden en ik moet dan denken aan een band als Spoon. Ook hoor ik in de muziek van Balto een band zoals Jet uit Australië. Dat het niet heel origineel klinkt, maakt dit zeker geen minder album en de songs zitten kwalitatief goed in elkaar.
Balto is niet een band met veel bekendheid en status. Dat heeft niets te maken met de songs, want ook op No Hard Feeling is alles weer prima in orde. Het zal eerder te maken hebben dat ze niet de ambitie hebben om de hele wereld te veroveren. Er staan dit jaar vooralsnog geen optredens op de planning en ook over dit recente album hoor je niet veel. Maakt niet veel uit, ik hoop dat ze eens in de zoveel jaar dit soort albums produceren en dan ben ik al heel gelukkig.
