Sommige artiesten hebben constant muziek in hun leven nodig anders gaat het verkeerd. Dat geldt ook voor Sunny War, want ze heeft in het verleden te maken gehad met een drankverslaving. Inmiddels is ze er al jaren vanaf en focust ze zich helemaal op muziek. Vandaar dat de productie van albums binnen korte tijd zo hoog is en we dit jaar alweer kunnen genieten van Armageddon in a Summer Dress.
Sunny War maakte op mij veel indruk met haar vorige twee platen, Simple Syrup en Anarchist Gospel. Niets dan alleen maar lovende woorden voor deze albums en ik merkte op dat ze met haar albums een bepaalde unieke muziekstijl weet te creëren. Je weet binnen één song gelijk dat je naar een Sunny War plaat aan het luisteren bent. Dit betekent echter ook dat er niet veel vernieuwd wordt.
Maar op Armageddon in a Summer Dress worden er duidelijk nieuwe wegen verkend. Ja, het is nog steeds kenmerkend Sunny War, maar de songs klinken naar mijn mening wat meer exotischer en warmer. Dat komt deels door de muzikale inkleuring, maar ook brengt het geweldige stemgeluid veel warmte. Ik vind het heel aangenaam en het is net even wat anders dan vorige platen.
Sunny War is een heel extravert persoon en schuwt het niet om de samenwerking aan te gaan. Vandaar dat ze een bataljon aan collega muzikanten heeft gevraagd om mee te doen op Armageddon in a Summer Dress. Denk aan namen zoals Valerie June, Tré Burt en John Doe. Het siert haar en al deze samenwerkingen doen de songs goed en daardoor is de kwaliteit nog hoger.
Sunny War kan zichzelf tegenwoordig als succesvolle artiest beschouwen en haar albums krijgen binnen de Americana scene alleen maar lovende kritieken. Dit betekent meer mogelijkheden en naast de vele samenwerkingen met artiesten van naam produceerde de zeer gewilde producer Andrija Tokic Armageddon in a Summer Dress. Qua productie is het piekfijn en er is veel werk gedaan om de songs zo goed mogelijk te laten klinken.
Ik vind het altijd wel prettig als artiesten constant albums blijven produceren. Mij hoor je niet klagen als een Charley Crockett of Larkin Poe eens in de één of twee jaar nieuwe albums uitbrengen. Ook Sunny War is prettig productief en ze bewijst met Armageddon in a Summer Dress dat ze genoeg inspiratie en creativiteit heeft om songs van behoorlijke kwaliteit te produceren. Gewoon weer een goed album, wat exotischer, en ik luister er weer graag naar.
