Er lijkt een hoop te doen rondom The Clearing, het nieuwe album van de Britse indieband Wolf Alice, want de recensies en interviews vliegen je om de oren. De band heeft door hun succesvolle albums uit het verleden het voor elkaar gekregen om een platencontract te tekenen bij het grote Sony Music, vandaar waarschijnlijk alle aandacht. Maar hoe dan ook, ze maken het helemaal waar, hoewel veel fans van het eerste uur er zeker eerst even aan zullen moeten wennen.
Wolf Alice staat bekend om hun energieke indiepop songs en dat heeft hun veel succes gebracht. Het vorige album Blue Weekend is het perfecte voorbeeld hoe een goede indiepop plaat hoort te klinken en ik ben niet de enige met veel lof voor dat album. Dat ze met The Clearing een heel ander geluid produceren is gedurfd en is lef tonen. Ze doen lekker waar ze zin in hebben en hoeven zich zo nodig niet meer te bewijzen.
De band, onder leiding van frontvrouw Ellie Rowsell, maakt met The Clearing een veel minder energiek album en dat was ook voor mij even wennen. Er is vooral veel gebruik gemaakt van de piano en dit instrument wordt bijgestaan door drums, strijkers, gitaren en niet veel meer dan dat. Dat kan op zo’n eerste gehoor wat minder aantrekkelijk in de oren klinken, maar Wolf Alice maakt een groeialbum, althans voor mij.
In eerste instantie was ik alles behalve omvergeblazen door The Clearing en kon ik er niet veel mee. Maar een groeialbum dus en inmiddels waardeer ik het album steeds meer en ben ik het steeds beter gaan vinden. Wolf Alice mag met dit album een klassiek geluid nastreven, het werkt heel effectief en vind ik net zo goed, al dan niet beter, dan eerder werk.
Natuurlijk hoor je Wolf Alice op The Clearing af en toe nog wel hun kracht tonen. Dat doet vooral frontvrouw Ellie Rowsell, want zij blijft over een fantastische stem beschikken. Heerlijk om haar zo te horen zingen en alhoewel ze op veel van de songs normaal doet weet ze af en toe ook met veel overdrevenheid uit te halen. Ja, zoals ze dat op eerdere albums ook deed.
The Clearing krijgt van muziekcritici nagenoeg hoge cijfers en ik ga helemaal mee met de superlatieven. Voor fans zal het even schrikken zijn, want Wolf Alice toont hier een heel ander gezicht, maar ik raad ze dan ook aan om het vol te houden en het album meerdere keren te luisteren. Dan ontvouwt zich een prachtig album en een album dat zomaar een van je favorieten van het jaar kan gaan worden. Dat is voor mij in ieder geval wel zo, Wolf Alice maakt met The Clearing jaarlijstjesmateriaal, een memorabel en ontzettend sterk album van deze Britten.
