Grant-Lee Phillips mag een naam zijn waar je waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord, hij is al heel lang actief in de muzikale wereld en brengt gewoon netjes om de zoveel jaar albums uit. Dat deed hij een tijdje geleden met zijn band Grant Lee Buffalo, maar is nu vooral actief als soloartiest. Dit jaar is hij alweer toe aan zijn twaalfde soloalbum In the Hour of Dust en het is een album geworden dat de aandacht verdient.
Als je een muziekkenner bent dan zul je Grant-Lee Phillips misschien wel kennen, maar als Americana artiest blijft hij toch een beetje onder de radar. Het is niet meteen een aansprekende naam en dat vind ik toch wel een beetje opmerkelijk. Luister naar een album zoals In the Hour of Dust en je hoort vakmanschap en een artiest met een liefde voor de muziek.
Doet Grant-Lee Phillips zoveel anders dan alle andere Americana artiesten van dit moment? In principe niet echt, maar dat maakt van In the Hour of Dust niet minder interessant om naar te luisteren. Liefhebbers van kwalitatieve Americana zullen dit album waarderen, want het bevat alles wat het genre zo goed maakt. Niet allemaal opzienbarend dus, maar de songs zijn wel ontzettend effectief.
De muzikale inkleuring is heel netjes binnen de lijntjes gehouden en doet wat mij betreft alles goed. Het is na de openingssong al te verwachten hoe het verloop van het album gaat zijn. Dit betekent dat er veel gebruikgemaakt wordt van de akoestische gitaar, bijgestaan door drums en wat verlegen strijkers en de piano. Veel verder dan dat komt het niet, maar veel verder dan dat hoeft het ook niet. Het klinkt perfect geproduceerd.
Dat is iets wat je toch wel merkt aan een album zoals In the Hour of Dust, het al eerder genoemde vakmanschap. Grant-Lee Phillips weet na zo’n lange tijd in de muzikale wereld te hebben gewerkt heel goed hoe je muziek hoort te produceren. Zijn ervaring telt op dit album en hoewel het album geen originaliteitsprijs zal krijgen vind ik dit toch net even beter dan de concurrentie.
Grant-Lee Phillips brengt dit album gewoon netjes uit op het bekende platenlabel Yep Roc en ook toert hij gewoon de hele wereld over om zijn songs tot het publiek te brengen. Er zijn dus echt wel muziekluisteraars die bekend met hem zijn, maar om hem populair te noemen, dat ook weer niet. Ik kan in ieder geval veel met In the Hour of Dust, want de muziek past perfect in mijn straatje. Het is Americana zoals het hoort en dat van een artiest met liefde en passie voor het vak. Meer heb je wat mij betreft niet nodig, prima plaat.
