Singer-songwriter Andrew Duhon maakte met The Parish Record dit jaar nu niet het meest besproken album, maar nu ik dit de afgelopen dagen intensief luister, moet ik toch toegeven dat het veel meer verdient. Het album verscheen al in april, maar ik hoorde er heel weinig over, terwijl het met de muziek meer dan goed zit en dat het liefhebbers van rustige singer-songwriter over de gehele wereld toch zou moeten aanspreken.
Ik ben niet geheel onbekend met Andrew Duhon, want ik ken een beetje zijn vorige album Emerald Blue (2022). Ook een album waar weinig mis mee is. Je hoort dat deze singer-songwriter uit Louisiana inmiddels heel ervaren is en dat hij veel aandacht besteedt aan de songs. Samen met een voltallige band maakt Andrew Duhon folksongs van kwaliteit en waar vakmanschap belangrijk is.
The Parish Record is over het algemeen een heel sterk album met redelijk wat mooie momenten. Ik noem alleen al een song zoals Girl From Plaquemine met heel fraai gebruik van de accordeon, bespeeld door Daniel Walker. Een ander mooie en memorable song is Shotgun Religion. Het gitaarwerk is werkelijk waar fantastisch en de credits gaan dan ook uit naar Bobby Schneck Jr.
Luister naar The Parish Record en je hoort ook zeker dat Andrew Duhon heeft geprobeerd om zijn songs redelijk wat soul mee te geven. Dat is voornamelijk de verdienste van instrumenten zoals de orgel, maar is ook de verdienste van de stem van Andrew Duhon. Hij weet het op een hele kalme en gevoelige manier te brengen en zodoende wordt de soul en gospel in veel van de songs alleen maar versterkt.
The Parish Record is absoluut niet alleen van Andrew Duhon, want hij verzamelde voor dit album een band bij elkaar en zij kleuren de songs sterk, maar heel subtiel in. De instrumenten hoor je niet heel echt nadrukkelijk aanwezig, maar het wordt allemaal met heel veel precisie en gevoel gebracht. En als je Andrew Duhon op Almost Forever ook nog eens samen hoort zingen met de geweldige Jamie Lin Wilson, dan kan het helemaal niet meer verkeerd gaan.
Van dit alles maakt The Parish Record toch wel een album dat wat meer verdient van het publiek. Het is niet zo dat het helemaal ondersneeuwt, maar Andrew Duhon maakt hier een album dat met gemak veel meer mensen kan bereiken. In Amerika bouwde hij door de jaren heen een vaste fanbase op, maar hier in Europa hoor ik nog heel weinig van hem. Jammer, want The Parish Record is hele mooie folkmuziek en naar mijn mening een van de betere van het jaar. En dat zegt heel wat met de massa’s folk- en singer-songwriter albums van het moment.
