Tom Smith kennen we natuurlijk als frontman van de indieband Editors met talloze prachtige albums, maar hij vindt het af en toe ook tijd om afstand te nemen van zijn band en alleen of met andere muzikanten aan muziek te werken. Dat deed hij eerder al met Andy Burrows van Razorlight, maar dit jaar gaat hij volledig solo met de handige titel There Is Nothing In The Dark That Isn’t There In The Light.
Het blijft altijd maar afwachten wat dit soort soloprojecten van een artiest in een succesvolle band doen. Ik kan mij genoeg voorbeelden herinneren waar het allemaal minder uitpakt. Maar als je luistert naar dit album dan kun je vaststellen dat Tom Smith het niet verkeerd doet. Natuurlijk geef ik altijd de voorkeur aan een Editors album, maar ook dit soloalbum heeft zo zijn momenten.
Zoals ik al een beetje had verwacht is de muzikale inkleuring op dit album minder groots van opzet dan bij Editors. Tom Smith heeft voor dit album de akoestische gitaar erbij gepakt en dit instrument hoor je veel terug. Dit betekent overigens niet dat op de songs alleen de akoestische gitaar te horen is, want dat zou wel heel saai worden. Nee, de instrumentatie klinkt voller dan je zou denken.
Zodoende hoor je andere instrumenten zoals de piano, strijkers, drums en zo nu en dan zelfs wat blazers. Het klinkt dus muzikaal gezien allemaal wat lichtvoetiger dan Editors, maar Tom Smith heeft duidelijk genoeg inspiratie en creativiteit om met weer een sterk en origineel album te komen. Wat dat betreft mogen Editors fans niet klagen met wat we hier te horen krijgen van Tom Smith.
Als je bekend bent met de albums van Editors dan zul je weten dat de teksten allesbehalve positief zijn. Ook op There Is Nothing In The Dark That Isn’t There In The Light is het allemaal niet echt bijster vrolijkheid. Je zou denken dat Tom Smith teksten zou schrijven met een positieve noot, maar dat is niet het geval. Het is donker, alhoewel zoals de titel doet vermoeden ook heel af en toe ruimte is voor wat lichtere lyrics. Gelukkig vind ik de muziek belangrijker.
Maar als soloproject meer dan geslaagd mogen we wel concluderen. Tom Smith maakte de juiste keuze om in zijn eentje aan muziek te werken en Editors even te laten voor wat het is. Dat brengt hopelijk weer wat frisheid terug in de band, want het meest recente album EMB (2022) werd wat minder door de fans en muziekpers ontvangen. Weinig verkeerd met dit soloalbum, het werkt prima bij dit soort grauwe dagen.
