Elles Bailey is een Britse singer-songwriter en maakt daar al bijna tien jaar de muziekscene onveilig met haar blues- en rock getinte albums. Ze is erg productief met albums produceren, want er staat inmiddels binnen een relatief korte tijd een aardig oeuvre. Met Can’t Take My Story Away probeert ze nog meer luisteraars te bereiken en dat kan haar zomaar gaan lukken, want alles voor nog meer succes is aanwezig.
Toen ik Can’t Take My Story Away een aantal weken geleden in mijn mailbox kreeg, herkende ik de naam van Elles Bailey niet meteen. Maar ik had beter moeten weten, want haar vorige album Beneath the Neon Glow (2024) heb ik wel degelijk gehoord en ik kan me nu weer herinneren dat ik dat album best goed vond. Dat betreffende album zette haar definitief op de muzikale kaart in de Britse muziekscene en ze won er diverse prestigieuze awards mee.
Dat Elles Bailey een workaholic is, is niet alleen te merken aan de producties in de studio. Zo staat ze ieder jaar weer veel op het podium met haar band en dat is niet alleen in Groot-Brittannië. Binnenkort reist ze naar Florida om samen te spelen met Jason Isbell en zijn band en Drive-By Truckers. Naast haar eigen studiowerk en optredens vindt ze ook nog gewoon tijd om af en toe muziek te produceren voor andere artiesten. Wat aardig.
Elles Bailey heeft voor Can’t Take My Story Away in de studio dingen net even wat anders gedaan dan ze normaal gewend is. Dit keer is de muziek niet verzorgd door haar eigen band, maar kreeg ze het voor elkaar om met ervaren sessiemuzikanten te werken. Meer succes betekent dus dat je het allemaal wat groter kan aanpakken. Het is te horen als je luistert naar de songs, want qua muzikale inkleuring klinkt het heel indrukwekkend en fraai.
Van alles is dan ook te horen op Can’t Take My Story Away en Elles Bailey heeft zich samen met de sessiemuzikanten en producer Luke Benjamin Potaschnick niet ingehouden. Veel verschillende instrumenten zijn er gebruikt en het klinkt zoals een goede blues en Americana album hoort te klinken. En dan heb je ook nog eens de krachtige, ietwat rokerige stem van Elles Bailey om het helemaal compleet te maken.
Niet heel lastig om te zien dat Elles Bailey met haar albums zoveel succes heeft in Groot-Brittannië. Ze is al een tijdje bezig, en produceerde al aardig wat albums, maar door haar jarenlange ervaring en het samenwerken met andere muzikanten levert ze met ieder nieuw album weer het maximale. Can’t Take My Story Away is voor liefhebbers van bluesmuziek, maar ook fanatiekelingen van het Americana genre kunnen dit album zonder problemen afspelen. Elles Bailey had ik nog niet echt op mijn muziekradar staan, maar ik ben nu helemaal bij de les.
