De Britse singer-songwriter Foy Vance maakt al sinds 2007 albums en is met The Wake toe aan zijn zevende. Mijn eerste kennismaking was tijdens zijn vorige album Signs of Life en dat album verscheen alweer vijf jaar geleden. Het werd dus hoog tijd om weer eens wat nieuws van hem te horen en gelukkig kunnen we dat nieuws horen met het net verschenen The Wake. En gelukkig stelt het wederom niet teleur.
Waarom Foy Vance zo lang heeft moeten doen om de studio in te gaan en nieuwe songs te produceren zal vast te maken hebben met het feit dat hij niet alleen muzikant is. Zo is deze Brit ook met genoeg andere dingen bezig dan muziek. Veelzijdig kun je hem noemen, want ook is hij een schilder en is hij een filmmaker. Druk bezig dus met van alles en nog wat en daarom is het hem vergeven dat The Wake nu pas verschijnt.
Als je al een tijdje bezig bent als muzikant, en je hebt redelijk wat succes, dan krijg je steeds meer de mogelijkheid om samen te werken met andere ervaren muzikanten. Vandaar dat Foy Vance in het verleden al samenwerkten met artiesten zoals Ed Sheeran, Kacey Musgraves, Alicia Keys en Miranda Lambert. Niet de minste namen denk ik zo en dat is te merken als je naar zijn muziek luistert.
Ook voor The Wake besloot Foy Vance samen te werken met anderen. Dit keer koos hij Ethan Johns als producer en hij is een Brit-Award winnende producer en is bekend van artiesten zoals Paul McCartney en Ray LaMontagne. Blijkbaar juiste keuze geweest, want qua productie klinkt dit album werkelijk waar fantastisch en is er van alles te horen en ontdekken.
De songs vind ik op The Wake wat lichter ten opzichte van Signs of Life en de keuze is vooral gemaakt om veel de akoestische gitaar en de piano te laten horen. Minder donker van toon, wat resulteert in een minder zware luisterervaring. Wat wel blijft behouden is de een uit duizenden stem van Foy Vance. Wat beschikt hij toch over een mooie, wat ruw en wat kan hij ermee toch lekker uithalen. Toch weet hij ook genoeg rust te brengen met zijn stem.
Wat ben ik weer tevreden met The Wake en is voor mij een bevestiging dat Foy Vance het nog steeds in zich heeft om fraaie songs te produceren. Blijf het knap vinden na zeven albums. Het moest dus wel wat jaren duren, maar het zijn de jaren wachten meer dan waard geweest. Hopelijk houdt Foy Vance zijn energie en liefde voor muziek produceren en duurt het niet weer zo lang tot we weer iets nieuws kunnen horen. Tot dan, The Wake, een fantastische toevoeging aan zijn inmiddels indrukwekkende oeuvre.
