Het is altijd interessant om te zien hoe artiesten zich door de jaren heen ontwikkelen. Soms positief, soms negatief, maar bij de muzikale carrière van Kaitlin Butts kan ik haar progressie alleen maar enorm waarderen. Ze heeft er hard voor moeten vechten, maar ze is op dit moment in de wereld van country een naam om rekening mee te houden en deze bevestiging krijgen we wederom te horen met het net verschenen Hello, Honky Tonk. Wat klinkt ze toch weer enorm sterk zeg.
Ik was er al vroeg bij toen Kaitlin Butts in 2015 haar debuutalbum Same Hell, Different Devil uitbracht, toch wel inmiddels een klassieker in het genre. Vervolgens nam ze redelijk de tijd om nieuwe muziek te produceren, maar met What Else Can She Do (2022) en Roadrunner (2024) wist ze het publiek voor haar te winnen en zette haar, terecht, op de muzikale kaart van country. Inmiddels reist ze de wereld over om op te treden, had ze waarschijnlijk in het begin ook niet kunnen bedenken.
Het is duidelijk dat Kaitlin Butts een ambitieuze singer-songwriter is en veel werk verzet om het grote succes te bereiken. Natuurlijk beschikt ze over genoeg muzikaal talent om sterke country songs te produceren, maar om haar carrière wat kracht bij te zetten treedt ze regelmatig op met andere bekende country artiesten. Dit alles met behoud van haar authenticiteit, want ze levert niets in om oprechte country muziek te produceren.
Dat wordt eens te meer duidelijk op het net verschenen Hello, Honky Tonk, want ook op dit nieuwe album laat Kaitlin Butts horen dat ze haar roots absoluut niet is vergeten. Ze had, met Nashville aan haar zijde, met gemak kunnen kiezen om meer mainstream country af te leveren, maar gelukkig weet ze in haar songs genoeg traditionele elementen toe te voegen wat resulteert in een overtuigend country album. Eigenzinnig op momenten nog steeds, zoals ze is, maar oprecht.
Dat ze muzikaal gezien op het juiste pad blijft had ik wel een beetje verwacht, want country beleeft al jaren een momentum in de muziekwereld, maar waar Kaitlin Butts ook zo goed in is, is hoe ze de sterren van de hemel zingt. Ze weet de luisteraar echt in te pakken met op momenten flinke uithalen, het lijkt haar niet echt veel moeite te kosten. Toch is ze ook in staat om op het juiste moment rust te brengen en haar stem te kalmeren. Wat mooi zeg de veelzijdigheid.
Ik vind dat Kaitlin Butts terecht op dit moment het succes beleeft met druk bezochte shows, veel beluisterde albums en internationale erkenning. Ze heeft er absoluut hard voor moeten werken, maar het betaalt zich op dit moment uit. Met Hello, Honky Tonk weet ze opnieuw indruk te maken en voegt een hoop sterke nieuwe songs toe aan haar repertoire. Was Kaitlin Butts tien jaar geleden nog een relatief onbekende country artiest, tegenwoordig kent bijna iedereen haar binnen de wereld van country. En dat is zo enorm terecht.
