Bell X1 – Good Bones

Bell X1 - Good Bones album cover

Toen ik de naam Bell X1 zag verschijnen moest ik even goed nadenken, maar toen wist ik het weer. Een van de songs van deze Ierse poprockband verscheen jaren geleden op een soundtrack van de populaire dramaserie The O.C. Het gaat om Eve, The Apple Of My Eye en het is inderdaad een heel mooi nummer. Deze band bestaat zoals je ziet nog steeds en gaan gewoon door met albums maken, optreden en laten met Good Bones horen dat ze in de muziekscene nog steeds van belang zijn.

Ik luisterde recent even het album Music In Mouth (2004) terug, het album waarmee Bell X1 populair werd, en het is en blijft een geweldig album. Ook terecht dat ze er toentertijd bekend mee werden. Zelf beschrijft de band dat hun sound van hun albums varieert tussen genres zoals pop, alternatieve en indie tot hard rock, postpunk en elektronica. Over laatstgenoemde ben ik niet heel enthousiast, maar Good Bones is gelukkig het best te omschrijven als een poprockalbum.

Bell X1 bestaat dus al best een lange tijd, het debuutalbum Neither Am I, verscheen al in 2000, en zodoende hebben ze door de jaren heen veel ervaring opgebouwd. Dat is te merken als je gaat luisteren naar Good Bones, want hoewel soms van dit soort bands voor het leven na verloop van tijd wat inspiratiegebrek hebben op het gebied van nieuwe muziek produceren, is dat hier absoluut niet het geval. Want wat is dit album sterk zeg.

Je merkt aan alles dat deze Ierse band voor Good Bones alles heeft gedaan om een zo’n goed mogelijk album af te leveren en dat zie je aan de rijke muzikale inkleuring en productie. Dat is natuurlijk de verdienste van de talenten van de band zelf, maar ook kun je zonder twijfel producer Josh Kaufman noemen. Deze top producer gidst de band van geweldige song naar geweldige song en laat wederom zijn kunsten als producer horen. Zoals hij dat al eerder deed in het verleden bij vele succesvolle albums in genres zoals indie, pop en folk.

Good Bones is een album om heel rustig van te worden, ondanks dat je als je goed luistert best veel verschillende instrumenten hoort. De basis ligt nog steeds bij gitaren, drums en piano, maar krijgt subtiele ondersteuning van anders moois, zoals harmonica, mandoline en synthesizers. Niet nadrukkelijk aanwezig, maar hier en daar heel prettig op de achtergrond toegevoegd. En de rustige muzikale inkleuring gaat prachtig samen met de stem van frontman Paul Noonan. Heel kalm en overtuigend is de zang op Good Bones en hij is en blijft nog steeds een belangrijke steunpilaar voor de band. 

Bell X1 brengt om de zoveel jaar netjes nieuwe albums uit en ook blijven ze gewoon netjes optreden. Dit is typisch zo’n band van de lange adem en gaan net zo lang door todat ze echt niet meer kunnen en dat is iets wat ik altijd wel waardeer. Sommige van dit soort bands vertrouwen op vroeger werk waarmee ze bekend werden, maar Bell X1 toont aan dat ze met een album zoals Good Bones nog steeds veel creativiteit hebben om het beste van het beste te brengen. Het zal niet meer zo’n groot publiek bereiken als vroeger, maar Good Bones zou iedere liefhebber van poprockmuziek moeten horen. Nog steeds, na zo’n lange tijd, weten deze Ieren wat muziek maken is. Bijzonder mooi dit zeg.