Bayonne maakt muziek redelijk ver buiten mijn muzikale comfortzone ligt, maar met het net verschenen Filters heeft hij mij toch helemaal overtuigd. Het is in tegenstelling tot zijn eerdere werk een stuk meer toegankelijker en je kunt het inmiddels dreampop noemen. Het is prettige dreampop en de songs zijn op zo’n manier geproduceerd dat je iedere keer tijdens het luisteren wel wat nieuws te horen krijgt.
Filters is dus een album waarop Bayonne zich heeft ontwikkeld, want hij begon zijn muzikale carrière met elektronica en ambient muziek. Dit zijn genres waar ik echt heel weinig mee heb en zodoende dat ik in eerste instantie ook niet heel enthousiast was om naar Filters te luisteren. Maar doordat het album is verschenen op het gerenommeerde platen Nettwerk en dat het album ook het label pop meekrijgt, moest ik dit wel een kans geven.
Ik heb de afgelopen week dan ook best vaak naar Filters geluisterd, het is een album waar ik steeds naar toe terugkeerde en dat zijn voor mij goede tekenen. Bayonne krijgt het voor elkaar om de juiste balans te vinden tussen wat hij vroeger produceerde en de ontwikkeling naar een indiepopartiest. Het is dan ook niet heel vreemd waarom een album zoals Filters het op streamingplatforms het uitstekend doet. Dit is gemaakt voor een breed publiek.
Muzikaal gezien is Filters echt prachtig en je hoort dat Bayonne een hele slimme muzikant is. De songs zijn enorm gelaagd en doordacht waardoor je dus tijdens het steeds weer luisteren nieuwe dingen hoort. Er is van alles te horen, maar met name de piano, percussie en synthesizers zijn belangrijk gemaakt en geven de songs veel kleur mee. Het is aan te raden goed en aandachtig te luisteren naar Filters met een koptelefoon op.
Bayonne maakt met dit album duidelijk dat hij zich richt op een nog groter publiek en dat is iets wat alleen maar te waarderen is. Ja, hij kiest er met songs zoals het fraaie Oxygen voor om toegankelijk dreampop te produceren, maar daar tegenover staan ook wat minder toegankelijke songs waar je wat meer moeite voor moet doen. Bayonne ontwikkelt zich zeker wel op Filters, maar je hoort ook nog steeds flarden van zijn eerdere, meer elektronische albums.
Ik heb dus weinig met elektronica, of ambient muziek, maar omdat Filters ook wat pop elementen bevat ben ik het album steeds meer gaan waarderen. Het staat hier inmiddels hevig in de rotatielijst en het is echt een heel leuk en interessant album. Zo gelaagd en zoveel te ontdekken, Bayonne levert hier fantastisch werk af. Als je eens toe bent aan wat anders dan raad ik Filters aan. Luister het album met aandacht, doe er wat moeite voor en je zult moeten concluderen dat dit toch wel hele mooie gelukmakende muziek is.
