Singer-songwriter Brock Davis begon zijn muzikale carrière begin deze eeuw, maar besloot vervolgens zich te focussen op het familieleven en muziek te laten voor wat het was. Tot 2018 in ieder geval, toen hij de ruimte kreeg om weer zijn muziekding te doen. In alle sterkte verscheen in 2022 zijn terugkeeralbum A Song Waiting To Be Sung en in 2024 Everyday Miracle. Heeft de smaak dus te pakken, want er is dit jaar gewoon weer een nieuw album, Nothing Lasts Forever.
Ik ben niet bekend met de jonge Brock Davis, maar ik kan meepraten over zijn album Everyday Miracle. Over dat album schreef ik een stukje en wat mij met name opviel waren de positieve teksten en dat ze in de studio een zo rijk mogelijk geluid hebben weten te creëren. Dit album was het eerste deel en een tweede deel zou volgen. Een beetje later dan verwacht, wat waarschijnlijk te maken heeft gehad met gezondheidsproblemen bij Davis.
Maar naar het heden en Brock Davis is gelukkig weer helemaal gezond en kan werk maken van deze nieuwe album cyclus. En hij doet het net zoals bij Everyday Miracle helemaal niet slecht en weet echt weer fantastische songs te produceren. Is Nothing Lasts Forever zo uniek en onderscheidend van de vele andere singer-songwriters van het moment? Niet echt, maar je hoort aan alles dat er serieus gewerkt is en dat de songs weer heel netjes klinken.
Niet heel vernieuwend wat we allemaal op Nothing Lasts Forever horen, maar Brock Davis is een ervaren muzikant, heeft liefde en passie voor het vak en dat vertaalt zich naar de kwaliteit van de songs. Je kunt dit album niet betrappen op mindere songs en het luistert allemaal heel prettig weg. Het is Americana van niveau met een breed gebruik van diverse instrumenten. Muzikaal gezien is alles prima in orde.
Brock Davis is niet de jongste meer, is een tijdje afwezig geweest in de muziekwereld en heeft daardoor genoeg geleefd en natuurlijk te vertellen. Dat hij veel te vertellen heeft was al heel duidelijk te horen op Everyday Miracle en dat geldt ook weer voor Nothing Lasts Forever. Meestal ben ik niet heel erg van de teksten, maar hier ontkom je er niet aan. Veel liefde komt aan bod, maar ook het familieleven en problemen waar veel normale mensen tegenwoordig mee te maken hebben.
Nothing Lasts Forever kleurt heel veilig binnen de kaders, maar Brock Davis weet het op een enthousiaste manier te brengen zodat je veertien songs lang met interesse blijft luisteren. Alles klopt aan dit album en alhoewel dit niet een massaal groot publiek gaat bereiken, kan ik dit wel aanraden voor de fijnproever van Americana muziek. Brock Davis houdt van het leven, in voor en tegenspoed, zoveel is mij wel duidelijk geworden. En zijn levenservaringen weet hij te verwerken op hele sterke wijze in zijn songs. Prima album weer.
