Het niet ontvangen van de wekelijkse nieuwsbrief van Auckland’s gestopte platenwinkel Flying Out is een groot gemis, maar het leven gaat gewoon door en dus ook de Nieuw-Zeelandse muziekscene. Nieuwe bronnen genoeg om op de hoogte te blijven wat daar allemaal speelt. HINA, het muzikale project van Amy Boroevich, debuteert met haar album Descending Dreams en laat direct horen dat het menens is en dat ze met gemak de concurrentie aankan.
Debuutalbums vind ik tegenwoordig heel interessant, omdat artiesten vaak genoeg hun hele leven de tijd hebben gehad om er naar toe te werken en de songs te perfectioneren. Dat is duidelijk waar we hier mee te maken hebben. HINA brengt met Descending Dreams duidelijk het beste van het beste en ze heeft er alles aan gedaan om een zo’n compleet en rijk mogelijk geluid te creëren.
Zo’n compleet en rijk mogelijk geluid creëren heeft HINA absoluut niet alleen gedaan, want er doen ontzettend veel talentvolle muzikanten mee op Descending Dreams. Ze leveren echt pure vakwerk af en telkens hoor je tijdens het luisteren weer wat nieuws. Daardoor heeft dit album genoeg replaywaarde en zul je merken dat je je geen moment hoeft te vervelen. Amy Boroevich weet zonder al te veel moeite je aandacht erbij te houden.
De muziek op Descending Dreams is voornamelijk te typeren als dromerige indiepopmuziek, maar ook weet HINA een genre zoals alternatieve country in haar songs te verwerken. Dat levert een toegankelijk muzikaal geluid op en een geluid waarvan ik vind dat het een groot publiek kan aanspreken. Natuurlijk is het de vraag of dit soort artiesten dat daadwerkelijk ook doen, maar als je graag luistert naar dit soort genres dan zul je geen problemen met dit album hebben.
De muzikale inkleuring is best bijzonder te noemen, want het bestaat uit zoveel laagjes. HINA verwerkt met haar ervaren muzikale vrienden dan ook een grote diversiteit aan instrumenten zoals verschillende gitaren, violen, pedal steel, piano, drums en cello. Compleet en rijk dus, en dat gaat uitstekend samen met de stem van Amy Boroevich. Meestal met veel rust en warmte gebracht, maar op momenten groots uithalen.
HINA debuteert heel sterk met Descending Dreams, maar het feit blijft dat vaak dit soort albums uit Nieuw-Zeeland verborgen blijven voor de rest van de wereld. Gewoon omdat dit soort artiesten blijkbaar weinig zin hebben om echt veel verder te kijken dan eigen land. Betekent dat er helemaal niets mis is met de muziek, want met een beetje reclame kan Descending Dreams veel verder reiken dan dat het op dit moment doet. HINA staat in ieder geval helder op mijn muzikale radar en hopelijk behoudt ze haar energie, doorzettingsvermogen en creativiteit om te gaan werken aan een tweede album.
