Jake Bugg – Alamo

Jake Bugg - Alamo album cover

Jake Bugg was zo’n veertien jaar geleden een van de meest belovende jonge singer-songwriters in Groot-Brittannië, maar achteraf gezien heeft hij zijn belofte toch niet helemaal kunnen waarmaken. Het titelloze debuutalbum zorgde voor populariteit, maar met ieder nieuw album werd het enthousiasme bij de luisteraars steeds wat minder. Niet dat het kwalitatief minder werd, maar de nieuwigheid was er wel vanaf. Met het net verschenen Alamo, album nummer zoveel, probeert Jake Bugg zijn glorietijden doen herleven. 

Het idee van dit nieuwe album is dus terug naar de basis toen alles nog mooi was. Om dit te bereiken reisde Jake Bugg naar Nashville om wat inspiratie op te doen en dat creatieve in hem als singer-songwriter aan te wakkeren. Je mag er alles van vinden, maar het is hem met Alamo toch wel gelukt hoor. Ondanks dat het een singer-songwriter is met een akoestische gitaar, klinken de songs aansprekend en heerst er genoeg creativiteit. 

Dat Jake Bugg zijn momentum is verdwenen in de Britse muziekscene is ook te merken door welk platenlabel hij Alamo laat uitbrengen. Vorige albums werden nog netjes uitgebracht op een van de grotere platenlabels van de wereld, maar dit keer besloot hij het anders te doen en Thirty Tigers in te schakelen. Ook niet de minste natuurlijk, maar wat minder groot en het zegt veel dat hij juist kiest voor dit platenlabel.

Tijdens het produceren van Alamo werkte Jake Bugg wederom met Jimmy Hogarth en dat is niet de allerminste producer. Won een aantal Grammy’s en kreeg in het verleden de mogelijkheid om samen te werken met artiesten zoals Anohni, Amy Winehouse, Paolo Nutini en Duffy. Ook werd muzikant en songwriter Steve McKewan ingeschakeld en hij werkte met bekende country artiesten zoals Chris Stapleton, Kenny Chesney, Carrie Underwood en Keith Urban. 

Muziek dan. Alamo kent best een sobere muzikale inkleuring en het is niet bepaald rijk te noemen. Het belangrijkste wapen van Jake Bugg blijft nog altijd zijn vertrouwde akoestische gitaar en dit instrument hoor je in elke song wel terug. Daarnaast kozen ze er ook voor om wat drums, elektrische gitaren en heel soms piano toe te voegen, maar het is en blijft toch echt een singer-songwriter album. Saai wordt het niet, want Jake Bugg beschikt gelukkig nog steeds over het talent om aansprekende songs te produceren. 

Vervelend om te zien dat de belofte van een tijdje terug toch niet helemaal werd waargemaakt, maar dat kan met Alamo zomaar veranderen. De songs klinken oprecht, eerlijk, en doen oude tijden weer even herleven. Wat dat betreft maakte Jake Bugg de juiste keuze om terug naar zijn roots te gaan en het allemaal wat minder groots aan te pakken. Het levert met Alamo een uitstekend album op en een album waar zijn trouwe fans en luisteraars van genres zoals folk, roots en singer-songwriter veel waardevols uit kunnen halen. Jake Bugg kan het dus nog steeds, kwaliteit muziek produceren. Zoveel is wel zeker.