Miranda Lambert heeft haar momentum allang gehad met haar eerste paar albums, maar ze blijft tegenwoordig gewoon om de zoveel jaar netjes nieuwe albums uitbrengen. Niet dat ze het zo enorm goed doen, maar ze stelt haar trouwe fans tevreden en ook de countrypurist zal ze allemaal netjes beluisteren. Het net verschenen Crisco is een vrolijke Miranda Lambert waar ze country samensmelt met jaren 70 disco-achtige flair.
Natuurlijk luister ik ook netjes ieder nieuw album van Miranda Lambert, maar ook ik zal niet ontkennen dat haar geweldige jaren toch echt aan het begin van haar muzikale carrière waren. Met albums zoals Revolution, Four The Record, Platinum en The Weight of These Wings had ze de countryscene te pakken en waren behoorlijk succesvol. Latere albums zoals Wildcard, The Marfa Tapes en Palomino mogen er ook zijn, maar het beste was er wel vanaf.
Een gebroken hart levert meestal hele mooie muziek op en dat was ook zo bij Miranda Lambert toen ze The Weight of These Wings uitbracht. Een van mijn favoriete albums van haar. Met Crisco kunnen we stellen dat ze absoluut geen gebroken hart heeft en dat ze het leven van de zonnige disco kant bezingt. Dat levert naar mijn mening wel een aardig album op, maar geen album waarvan je zoiets hebt: dit gaat de hitlijsten bestormen.
Ik moet eerlijk bekennen dat Crisco bij mij tijdens de eerste keer luisteren echt heel weinig deed, hoewel ik wel enthousiast en benieuwd was naar dit nieuwe album. Toch deden meerdere keren luisteren wonderen en ik ben op dit moment gematigd positief, net zoals denk ik vele anderen. Ja, Miranda Lambert weet echt nog wel hoe je een goede country song hoort te produceren, en dat doet ze hier dan ook. Alleen doet het net even wat minder indruk maken.
Samenwerken doet Miranda Lambert graag en natuurlijk hoor je dat ook aan Crisco. Ze besloot om met vele ervaren songwriters en producers te werken, maar ook met artiesten zoals Chris Stapleton en Ella Langley. Het geeft de songs wat meer kleur mee en de duetten sluiten goed aan bij de conventies van de countrypop uit Nashville van het moment. En met het country disco thema krijg je natuurlijk de iconische strijkers te horen van de jaren 70, gecombineerd met de net zo iconische pedal steel.
Zoals gezegd is het momentum van Miranda Lambert inmiddels wel voorbij, maar als liefhebber van country muziek mogen we ons toch gelukkig prijzen dat ze gewoon met veel positiviteit de studio ingaat en nieuwe muziek produceert. Het levert vanzelfsprekend en helaas geen albums meer op toen ze nog een jonge dame was, maar het is haar vergeven. Ik vind Crisco best aardig, maar ook niet meer dan dat. Het thema country disco is mooi verzonnen en Miranda Lambert moet hiermee gewoon even tonen dat ze het leven op dit moment zonnig vindt. Ze kan er makkelijk mee voor de dag komen.
