Silverada, voorheen bekend als Mike and the Moonpies, zijn een van de hardwerkende Texas country bands van deze tijd. Doordat ze altijd alles geven zijn ze inmiddels binnen de alternatieve countryscene succesvol en komt er veel publiek naar de shows. Maar ook in de studio zijn ze intensief bezig en staat er een behoorlijk oeuvre met hele sterke albums. En gelukkig weet ze met het net verschenen Living Proof weer een geweldig album af te leveren.
Het is nog steeds gissen waarom frontman Mike Harmeier een aantal jaren geleden van bandnaam wilde veranderen en niet iedereen was daar even tevreden mee. Maar met het titelloze eerste album als Silverada van twee jaar geleden liet de band merken dat het gelukkig aan goede songs niet ontbreekt. De wijziging heeft dus geen invloed gehad op de kwaliteit van de muziek en dat is uiteindelijk het belangrijkst.
Koerswijziging dus, voor Silverada. En de koerswijziging zet door met Living Proof, want op dit album veranderen ze van muzikale stijl. Vrees niet, dit klinkt nog steeds typisch als de muziek van fantastische albums zoals Steak Night at the Prairie Rose, Mockingbird en One to Grow On, maar luister en je merkt dat de pedal steel helaas is verdwenen. Dat is eigenlijk wel wat jammer, want dit instrument wist de band toch heel sterk te maken.
Geen pedal steel van Zachary Moulton te horen op Living Proof, hij besloot om Silverada te verlaten en wat anders te gaan doen. Maar je krijgt er iets voor terug en dat iets is toch wel heel interessant en drukt de stempel op dit album. De band besloot om Parker Twomey erbij te halen en hij maakt direct indruk op de piano. Je merkt aan alles dat Mike Harmeier en zijn muzikale bandmaten hem belangrijk maken.
Parker Twomey wie zul je nu denken, maar als je de alternatieve country scene een beetje volgt dan weet je dat hij in het verleden samenwerkte met Paul Cauthen, maar dat hij in 2022 ook een heel fraai het debuutalbum All This Life produceerde. Waarom hij niet verder is gegaan met zijn solocarrière zal vast te maken hebben met het feit dat het album weinig deed bij het publiek en dat hij vastigheid in de muzikale wereld zocht. Dat vond hij bij Silverada.
Piano belangrijk dus op Living Proof, maar ondanks dat je de pedal steel een beetje mist, weet Silverada wel gewoon weer te leveren. Mike Harmeier en zijn band doen dit al een lange tijd, maar ik blijf het knap vinden dat ze nog steeds gewoon dit soort albums blijven produceren. Het is echt goede muziek en de bevestiging dat ze nog steeds tot de hogere regionen van de alternatieve country scene behoren. Als je Silverada nog steeds niet kent is het tijd om kennis te maken, want ieder album heeft genoeg memorabele momenten. Living Proof is voor mij inmiddels herkenning, het zal gewoon weer het jaarlijstje halen.
