De Britse rockband The Clockworks maakten een aantal jaren geleden met Exit Strategy een magistraal debuutalbum en dat leverde ze terecht veel lovende woorden op van zowel muziekcritici als luisteraars. En ga dan vervolgens na het toeren maar weer de studio om aan een opvolger te werken. Zo makkelijk is dat echt niet, maar luister je naar The Entertainment en je wordt gerustgesteld dat ze hun eerste album evenaren, zo niet overtreffen.
Ik was tot voor kort helemaal niet bekend met The Clockworks, maar omdat ze nu bij een groot platenlabel zitten kreeg ik de mogelijkheid om wat eerder naar The Entertainment te luisteren. Nu krijg ik tegenwoordig redelijk wat albums in mijn mailbox, maar ik was direct verkocht met deze band. Zeker als liefhebber van rockmuziek is het simpelweg onmogelijk om van dit album niet vrolijk te worden.
Wel is mij The Clockworks de afgelopen jaren dus onopgemerkt gebleven en dat vind ik toch opvallend. Door het succes van het eerste album kreeg de band de mogelijkheid om op grote Europese festivals te spelen, een tour te doen met Johnny Marr en kregen ze genoeg publiciteit van media. Helemaal niets van meegekregen, maar ik heb het de afgelopen weken goed gemaakt met het luisteren van de albums.
Het is altijd zo dat debuutalbums meestal jaren en jaren in de maak zijn, terwijl er met een opvolger meestal minder productietijd is. Dat geldt dus ook voor The Clockworks. Dan is het altijd maar afwachten hoe zo’n nieuw album gaat zijn, maar ik ben echt helemaal verrast en The Entertainment vind ik dan ook helemaal geweldig. De songs bevatten genoeg entertainment en weten een grootse indruk te maken.
Het hele album is sterk, van begin tot eind, maar de meeste credits gaan naar de single Magnificent Seven. Dit is toch hoe een rocksong anno nu hoort te klinken? Een lekker stevig tempo, enorm catchy refrein en een song waar je iedere keer weer met plezier naar uitkijkt. Als dit de single van het jaar gaat worden, dan zal ik daar niet raar van staan te kijken. Perfectie gewoon.
The Clockworks gaan om The Entertainment te promoten dit jaar gewoon weer op tour als hoofdact, maar staan ook zoals eerder een aantal shows in het voorprogramma van Johnny Marr. Toont aan dat deze Britten echt wel wat kunnen en krijgen terecht alle lof van alles en iedereen. Met The Entertainment beschikken ze over uitstekend nieuw songmateriaal en gelukkig bewijzen ze ermee dat ze geen last hebben gehad van de druk van het altijd moeilijke tweede album produceren. Ze hebben deze horde zonder al te veel moeite genomen, een machtig rockalbum zoals je ze tegenwoordig niet zo vaak meer hoort.
